loading...

بهترین مرجع مسجد قبا مشهد

بازدید : 25
دوشنبه 20 مرداد 1404 زمان : 9:49


محمدباقر بن محمدتقی مجلسی (۱۰۳۷ - ۱۱۱۰ق) دارای شهرت به‌ علامه مجلسی یا این که مجلسی دوم، از محدثان و فقیهان دارای شهرت شیعه در قرن یازدهم هجری قمری بود. علامه مجلسی از فی مابین شاخه‌های علم ها اسلامی بیش تر از همگی به حدیث‌نگاری عشق داشت و به اخباریان مجاورت بود. مشهورترین کتاب وی، تیم پرحجم حدیثی به اسم بحارالانوار میباشد که نقش بارزی در احیای رده حدیث در منظومه معرفت شرعی مسجد قبا مشهد داشت.

وی با تربیت شاگردان و اثرها پرتعداد خویش که اکثری از آن‌ها‌را به لهجه فارسی و برای به کارگیری عامه مردم نگاشت، بر فرهنگ و تمدن شیعی و نحوه‌های علمی علمای بعد از خویش تأثیر گذاشت. او به جهت همیاری با حکومت صفویان و نقش بارز سیاسی و اجتماعی‌اش در آن زمانه از آوازه زیاد برخوردار‌است. او منتقد صوفیه بود و با تصوف خانقاهی مخالفت می‌ورزید. مجلسی در روزگار سلطنت پاد شاه سلیمان صفوی به جایگاه «روضه خوان‌الاسلام» رسید و در زمانه پاد شاه فرمانروا حسین صفوی صاحب و مالک نفوذ آدرس مسجد قبا مشهد بود.

معرفی و منزلت
محمدباقر مجلسی در علم ها اسلامی مانند تعبیر، حدیث، فقه، اصول، تاریخ، رجال و درایه تخصص داشت. وی مولف‌ای پرکار بود و به کتابت اثراتی در این مورد‌ها پرداخت.[۱] روحانی حرّ عاملی(۱۰۳۳ - ۱۱۰۴ق)، نسبت به وی اینگونه گفته میباشد که آحاد سعی خویش را مصروف تعلیم علم حدیث و فقه و بلکه کلیه شاخه‌های معارف نموده است و تک تک نیروی عمیق فکری و تامل وقّادش را در خریداری نمودن کلیه کمالات به شغل گرفته میباشد.[۲]سود کاشانی(۱۰۰۷-۱۰۹۱ق) نیز در اذن‌طومار به علامه آورده میباشد که وی جامع علم ها عقلی و نقلی رزرو مسجد قبا مشهد میباشد.

[۳] بیشتراز هر چیز به کتابت دسته‌های حدیثی اهتمام داشت و از فی مابین کتاب‌های وی بحارالانوار که گروه بزرگی از روایات امامان شیعه میباشد، بیشتراز همگی آوازه داراست. همت علامه مجلسی در تألیف تیم‌های حدیث شیعه همانند عملی در تقویت مذهب تشیع چک گردیده و از وی همانند احیا نمایند مذهب تشیع خاطر گردیده است.[۴] محمد باقر مجلسی، شاگردان بسیار و مجالس درس زیادی داشته میباشد. بعضا منابع، شاگردان وی در مجالس درسش را بالغ بر هزار بدن بیان شماره تلفن مسجد قبا مشهد کرده‌اند.[۵]

معاش‌طومار
مجلسی در سال ۱۰۳۷ هجری قمری در اصفهان چشم به جهان گشود.[۶] پدرش محمدتقی مجلسی(۱۰۰۳-۱۰۷۰ق) دارای اسم و رسم به مجلسی اولیه از و مجتهدان سرشناس بعد از ظهر خود و از شاگردان روحانی بهائی(۹۵۳ق ـ۱۰۳۱ق)، ملا عبدالله شوشتری(درگذشت: ۱۰۲۱ق) و میرداماد(درگذشت: ۱۰۴۱ق) بود. مادرش، دختر صدرالدین محمد عاشوری قمی میباشد که از خویشان دانش و فضیلت به شمار می روند.[۷] وی دارنده ۳ همسر بود که از آن‌ها صاحب و مالک ۴ پسر و ۵ دختر شوید.[۸]

محمدباقر مجلسی در شب ۲۷ رمضان سال ۱۱۱۰ق و در ۷۳ سالگی در اصفهان از عالم رفت[۹] و برخی تاریخ درگذشت اورا ۱۱۱۱ ضبط کرده اند.[۱۰] آقا جمال خوانساری بر او نماز گذارد.[۱۱] او سازه بر وصیتش در کنار مسجد جامع اصفهان و در مجاورت پدرش به خاک امانت شد. به مناسبت تاریخ وفات آن علّامه این شعر سروده گردیده‌است:[۱۲]

ماه رمضان چه بیست و هفتش معدود شد
تاریخ وفات باقر اعلم شد
در روزنگار قانونی جمهوری اسلامی ایران، ۳۰ مرداد تحت عنوان روز بزرگداشت علامه مجلسی رقم خورده میباشد.


بارگاه حرم محمدتقی و محمدباقر مجلسی
قبیله مجلسی
سید موسی شبیری زنجانی در ذکر وجه این آوازه اینگونه میگوید که مقصودعلی بابا محمدتقی، شعر سرا بود و تخلصش مجلسی بوده میباشد که‌این کنیه به فرزندان و نوادگانش منتقل گردیده‌است.[۱۳] برخی دیگر آوازه این خویشان به اسم مجلسی را به جهت داشتن مجالس پرشور جد آنها دانسته‌اند.[۱۴] نقل دیگر آن میباشد که زیرا محمدتقی در روستای «مجلس» اصفهان می‌زیسته میباشد، این قبیله به مجلسی دارای شهرت گردیدند.[۱۵]

نیای فامیل مجلسی حافظ ابونعیم اصفهانی(۳۳۶-۴۳۰ق) از محدثان و حفاظ میباشد.[۱۶] پدربزرگ محمد باقر، «ملا غرض» نیز اهل شعر، متانت و ادب بوده میباشد.[۱۷] جده پدری مجلسی دختر کمال الدین روحانی حسن عاملی نطنزی اصفهانی میباشد. محدث نوری(۱۲۵۴-۱۳۲۰ق) برادران مجلسی، میرزا عزیزالله و ملا عبدالله را ستوده میباشد. آمنه بیگم(درگذشت: قرن ۱۲ق) مشهورترین خواهر مجلسی همسر محمدصالح بن احمد مازندرانی(درگذشت: ۱۰۸۱ق) و فقیه شرعی بوده میباشد.[۱۸]

تحصیلات
محمدباقر مجلسی بعد از فراگرفتن علم ها مقدماتی از محضر علمای اصفهان بهره مند شد.[۱۹] وی بیش تر از کلیه نزد پدرش محمدتقی مجلسی(۱۰۰۳–۱۰۷۰ق) فراگیری چشم میباشد و از آن‌جا که پدرش از شاگردان روضه خوان بهائی(۹۵۳ق ـ۱۰۳۱ق) بود، می‌قدرت از تأثیر پندار‌های روضه خوان بهایی بر علامه مجلسی به واسطه پدرش محمد تقی مجلسی صحبت راند.[۲۰] مؤلف ریاض العلماء که از شاگردان و همیاران او در تدوین بحارالانوار بوده میباشد می‌نویسد که او علم‌های عقلی را نزد آقا حسین خوانساری(۱۰۱۶-۱۰۹۸ق/۱۶۰۷-۱۶۸۷م) و علم های نقلی را نزد پدرش فرا گرفت.[۲۱]

محمد باقر مجلسی، شاگردان بسیار و مجالس درس زیادی داشته میباشد. برخی منابع، شاگردان وی در مجالس درسش را بالغ بر هزار بدن بیان کرده‌اند.[۵] از در بین شاگردان علامه بعضا از مشاهیر علمای شیعه تربیت شدند که از آن پاراگراف می‌قدرت به میرزا عبدالله افندی اصفهانی(درگذشت: ۱۱۳۰ق)، سید نعمت‌الله جزایری(درگذشت: ۱۱۱۲ق)، روضه خوان عبدالله بحرانی(درگذشت: ۱۱۲۷ق)، محمد بن علی اردبیلی(درگذشت: ۱۱۰۱ق)، میر محمدصالح خاتون‌آبادی(درگذشت: ۱۱۲۶ق) و میر محمدحسین خاتون‌آبادی (نوه دختری‌اش؛ در سپری شد: ۱۱۵۱ق)، سید ابوالقاسم خوانساری(درگذشت: ۱۱۵۷ق) خاطر کرد.[۲۲]

اذن قصه

بازدید : 30
يکشنبه 19 مرداد 1404 زمان : 9:55


معاویة بن ابی‌سفیان (درگذشت: ۶۰ق) بنیانگذار و اولیه حکم دهنده اموی بود که بعداز صلح با امام حسن(ع) به دوران حدود ۲۰ سال در دمشق خلافت کرد. وی در فتح مکه (سال ۸ق) اسلام آورد و از طُلَقاء (آزادشدگان) محسوب میشد. در طول ابوبکر و قدمت، در فتح شام کمپانی کرد و بعد به استانداری اردن و بعد از آن به استاندار کل حوزه‌ شام منصوب شد. در کودتا علیه عثمان، به‌رغم درخواست امداد عثمان بن عفان، به یاری وی نشتافت. بعد از شهید شدن امام علی(ع)، با امام حسن(ع) صلح کرد و خلافت را به دست گرفت. وی دمشق را پایتخت خویش قرار اعطا کرد و فتوحات را در غرب و شمال آفریقا توسعه و گسترش مسجد قبا مشهد بخشید.

معاویه خلافت را به سلطنت ارثی تبدیل کرد و برای جانشینی پسرش یزید کوشش‌های متعددی جاری ساختن اعطا کرد. وی دیوان‌های جدیدی برای اداره مرزوبوم تشکیل داد و با کودتا‌های خوارج و شیعه ها مواجه شد که آنان را آدرس مسجد قبا مشهد سرکوب کرد.

معاش
بنی امیه
حاکمان
تیتر عصرٔ سلطنت
معاویه بن ابی سفیان ۴۱-۶۰
یزید بن معاویه ۶۰-۶۴
معاویة بن یزید ۶۴-۶۴
مروان بن حکم ۶۴-۶۵
عبدالملک بن مروان ۶۵-۸۶
ولید بن عبدالملک ۸۶-۹۶
سلیمان بن عبدالملک ۹۶-۹۹
قدمت بن عبدالعزیز ۹۹-۱۰۱
یزید بن عبدالملک ۱۰۱-۱۰۵
هشام بن عبدالملک ۱۰۵-۱۲۵
ولید بن یزید ۱۲۵-۱۲۶
یزید بن ولید ۱۲۶-۱۲۶
ابراهیم بن الولید ۱۲۶-۱۲۷
مروان بن محمد ۱۲۷-۱۳۲
وزیر و وزرا و امرای سرشناس
مغیرة بن شعبه ثقفی • زیاد بن ابیه • عمرو عاص • مسلم بن عقبه مری • عبیدالله بن زیاد • حجاج بن یوسف ثقفی
رویدادهای اساسی
صلح امام حسن • اتفاق عاشورا • اتفاق حره • حریق‌زدن رزرو مسجد قبا مشهد کعبه • قیام مختار
نبو
معاویة فرزند ابوسفیان و هند دختر عتبه بود.[۱] وی در سال پنجم قبل از بعثت (بعضا منابع هفت یا این که ۱۳ سال قبل از بعثت) د ر مکه چشم به جهان گشود.[۲] مادرش هند، به جهت مثله کردن لاشه حمزة بن عبدالمطلب و میل کردن جگر وی، به هند جگرخوار مشهور شد[۳] و به همین خیال و خاطر در زیارت عاشورا از معاویه با تیتر ابن آکلة الاَکباد حافظه شماره تلفن مسجد قبا مشهد گردیده است.[۴]

معاویه به یار و همدم خانواده‌اش در فتح مکه اسلام آورد و از طلقاء (آزادشدگان) و مؤلفة قلوبهم (عده ای که دل‌هایشان به اسلام متمایل شد) محسوب می شد.[۵] بعضا منابع ادعای وی بر پایه ی اسلام آوردن قبل از فتح مکه و مخفی‌کردن آن از خانواده‌اش را نقل کرده‌اند.[۶] معاویه در بعضی منابع تحت عنوان کاتب رسول(ص)[۷] و کاتب قرآن[۸] معرفی گردیده است، ولی بخش اعظمی از احادیث درباره فضیلت‌های وی ساختگی دانسته گردیده‌اند.[۹]

معاویه اخوی ام حبیبه از همسران فرستاده(ص)، بود[۱۰] و تحت عنوان خالُ المؤمنین (خان دایی مؤمنان) شناخته می شد.[۱۱] وی از ابوبکر، قدمت، عثمان و خواهرش ام حبیبه حدیث نقل کرده و خویش نیز منبع نقل حدیث برای برخی صحابه و تابعین بود.[۱۲]

معاویه در مبارزه یمامه کمپانی کرد و آن‌گاه به هم پا برادرش یزید در فتح شهرهای ساحلی شام مانند صیدا، بیروت و صور حضور داشت. وی اتکا قدمت بن خطاب را جلب کرد و به استانداری اردن و آنگاه آحاد شام منصوب شد. بعداز مرگ برادرش یزید در طاعون عَمْواس، قدمت آحاد قلمرو شام را به وی سپرد. در طول عثمان نیز معاویه استاندار شام باقی ماند.

بعداز قتل عثمان، معاویه از بیعت با امام علی(ع) راز گشوده زد و به عذر و بهانه خونخواهی عثمان، پیکار صفین را به‌راه‌انداخت.[۱۳] این اختلاف تا نقطه پايان حکومت امام علی(ع) ادامه یافت. بعد از شهیدشدن امام علی(ع)، معاویه با امام حسن(ع) صلح کرد و خلافت مسلمین را به دست گرفت.[۱۴] وی تا نقطه پايان عمرش در سال ۶۰ق خلیفه باقی ماند و شالوده‌های حکومت اموی را پایدار کرد.

مرگ معاویه
وقتی که معاویه به بیماری موت در گیر شد، یزید در دمشق خلا. معاویه ضحاک بن قیس و مسلم بن عتبه را فراخواند و وصیت خویش درباره جانشینی یزید و شیوه واکنش با مخالفانش مانند امام حسین(ع)، عبدالله بن زبیر، عبدالله بن قدمت و عبدالرحمان بن ابی‌دیده نشده را به آن ها سپرد.[۱۵] وی در ۱۵ رجب سال ۶۰ق درگذشت[۱۶] و در شام دفن شد. بعداز احاطه عباسیان بر شام، قبر وی نبش شد.[۱۷] امروزه قبری در گورستان باب الصغیر به وی منسوب میباشد.

نبو
تبارنامه بنی‌امیه
امیه
عاص ابی‌العاص حرب ابی‌عمرو
سعید عفان حکم ابوسفیان ابی‌معیط
عبدالله خالد عثمان مروان حنظله یزید معاویه عتبه ام‌حبیبه عقبه
عبدالعزیز عبدالملک محمد یزید ولید ولید ام‌کلثوم
قدمت یزید سلیمان ولید هشام مروان دوم معاویه
ولید یزید ابراهیم
پیمان سه خلیفه اولیه
یزید بن ابی سفیان در فتح شامات فرماندهی داشته و ابوبکر معاویه را در کنار برادرش ولایت داده بود.[۱۸] بعد از مرگ یزید معاویه در عصر قدمت، به ولایت شام منصوب شد. بعضی مورخان از تسامح قدمت نسبت به معاویه اظهار شگفتی کرده‌اند.[۱۹] حسن بصری میگوید معاویه از به عبارتی مجال قدمت خویش را برای خلافت فراهم میکرد.[۲۰] قدمت مجموع شامات را به معاویه سپرد.[۲۱] معاویه می‌اعلام کرد: به پروردگار قسم و سوگند که وی فقط با منزلتی که نزد قدمت داشت به این شکل بر عموم احاطه یافت.[۲۲] عثمان در قبال اعتراضاتی که نسبت به معاویه میشد می‌بیان کرد: چه طور اورا برکنار کنم در حالیکه قدمت اورا نصب نموده است.[۲۳] در عصر عثمان، شام حوزه‌ امن وی به شمار می‌آمد. وی قُرّاء کوفه و نیز ابوذر را به آنجا تبعید کرد؛ گرچه معاویه برای نگهداری حالت خویش و دوری از تأثیرگذاری اینان بر عموم، آن‌ها را از شام عزل کرد.[۲۴] شام تربیت گردیده معاویه بود، این امری میباشد که در طول حکومت بنی امیه، در وفاداری بی نقص عموم شام به آن ها، پدیدار و آشکار شد. گفته‌اند که سران بنی امیه نزد سفاح شهید شدن دادند که جز بنی امیه اقوامی برای رسول(ص) نمی‌شناختند.[۲۵]

از معاویه اورده شده که گفته بود: «نحن شجرة پیامبر الله».[۲۶] وی همینطور با تیتر کاتب وحی و خال المؤمنین کوشید تا وضعیت فقهی خویش را تحکیم نماید. وی اشخاصی از راویان حدیث را واداشت تا ده‌ها حدیث در فضیلت وی بسازند و دربین عموم اشاعه دهند.[۲۷]

بازدید : 28
شنبه 18 مرداد 1404 زمان : 16:04


حسین بن محمد آل‌عُصفور (درگذشت: ۱۲۱۶ق) از عالمان شیعه در بحرین و از بزرگان اخباری بود. وی از قوم و قبیله عصفور و برادرزاده یوسف بن احمد بحرانی بود. او شاگردان متعددی را تربیت کرد. آورده شده پنج فرزندش نیز از عالمان فقهی بودند که حسن آل‌عصفور مشهورترین آن ها دانسته مسجد قبا مشهد گردیده است.

حسین بن محمد تألیفات فراوانی در مسئله‌های گوناگون تاریخی، روایی، تفسیری، کلامی و شرعی داشت. انوار اللوامع فی گستردن مفاتیح الشرایع، الفوادح الحسینیه و القوادح البینیة معروف به مقتل آل‌عصفور، شارح الصدور و رافعة المحذور، أرجوزة فی الفقه و باهرة العقول به عنوان مثال اثرها وی دانسته شد‌ه‌است. او در موضوع شعر نیز تبحر داشت و دیوانی مشمول هفت هزار بیت آدرس مسجد قبا مشهد نگاشت.

معرفی
حسین بن محمد آل‌عصفور، دارای اسم و رسم به روضه خوان حسین عصفور[۱] از مشاهیر علمای امامیه،[۲] علامه، عالم و محدث دانسته شد‌ه‌است. آورده شده وی از بزرگان اخباری مجال خویش[۳] و حتی رهبر اخباریان بود[۴] و به او سید المشایخ و المحققین و مُجَدِّد المذهب گفته‌اند.[۵] حسین آل‌عصفور را با القابی زیرا درازی، شاخوری و بحرانی حافظه کرده‌اند.[۶] وی از هم محلی بحرین بود[۷] و زعامت فقهی آن حوزه‌ و محیط آن را به ذمه رزرو مسجد قبا مشهد داشت.[۸]

حسین بن محمد دانش آموز بابا و عموهای خویش، یوسف بحرانی و عبدالعلی آل‌عصفور بود.[۹] شاگردانش را عالمان متعددی از ناحیه بحرین، قطیف، احساء و محیط آنان تشکیل می‌دادند.[۱۰] او‌را شخصی با آمادگی و خاطر حاذق دانسته‌اند به سیرتکامل‌ای که هر چه را می خواند نگهداری می کرد.[۱۱] بیان شده بیش تر از ۱۲ هزار حدیث مُعَنْعَن (حدیثی که راوی در کل سلسله مدرک تصریح به لفظ «عن فلان» نموده است.) مراقبت بود و در یک گرد هم آیی به درس دادن، إفتاء، تصنیف، تألیف، و قضاوت شماره تلفن مسجد قبا مشهد می‌پرداخت.[۱۲]

وی در پارسايى شهره بود و در ابراز اخلاص به امام حسین(ع) و شهيدان كربلا كوشش بسيار داشت و بيش‌خیس زمان ها در منزل‌اش مجلس سوگوارى برگزار مى‌كرد و از خویش اشعار بسيارى در رثاى امام حسین(ع) مى‌خواند.[۱۳]

حسین عصفور در ۲۱ شوال ۱۲۱۶ق[۱۴] در ادامه اختلافات با خوارج به دست یکی‌از معاندان[۱۵] در شاخوره بحرین[۱۶] به شهیدشدن رسید. به همین انگیزه به شهید آل‌عصفور نیز آوازه یافت.[۱۷] آرامگاه وی در دهکده محل سکونتش شاخوره قرار داشته و شیعه ها آن را زیارت می‌نمایند.[۱۸]

خاندان سرشناس
نوشته‌ی‌علمیٔ اساسی: آل‌عصفور
حسین بن محمد آل‌عصفور، از فامیل عصفور بود[۱۹] آل‌عصفور از قبیله‌های شیعه در کرانه‌های خلیج عجم زیرا بحرین، قطیف و احساء بوده[۲۰] و عالمان مشهوری از آن ظهور کردند.[۲۱]

وی، برادرزاده یوسف بن احمد بحرانی بود.[۲۲] پدرش نیز از فقها و محدثان شناخته گردیده آل‌عصفور دانسته گردیده و مادرش نیز فرزند سلیمان ماحوزی از عالمان بحرین بود.[۲۳]

نقل شده وی هفت فرزند داشت که پنج[۲۴] یا این که شش نفر[۲۵] آن ها از عالمان سرشناس بودند، و تنی چند از آن ها در بخشها متعدد جمهوری اسلامی ایران معاش می‌کردند.[۲۶] پر اسم و رسم‌ترین فرزند وی حسن بن حسین از فقیهان شیعه بود که در سال ۱۲۱۶ق از بحرین به بوشهر سفر کرد[۲۷] و امام آدینه، حاکم و قاضی شرع شهر شد.[۲۸] وی خلال تأثیرات اجتماعی و فرهنگی، باعث تقویت منزلت شیعه‌ها در‌این بخش ها شد.[۲۹] عبدالله عصفوری امامت جماعت و امامت آدینه و مسئول تکثیر احکام در بحرین[۳۰] و همینطور احمد بن حسین دانا و امام جماعت و مسئول کارها شرعیه شهر بوشهر[۳۱] برای مثال فرزندان دیگر حسین بن محمد بودند.

اثر ها
حسین بن محمد کتاب‌های متعددی[۳۲] در قضیه‌های متعدد روایی، کلامی و دینی تألیف کرد و آثارش بیش تر از ۵۰ گزینه دانسته گردیده که بعضا از آن‌ها به دست ما رسیده میباشد.[۳۳]

وی کتاب الحدائق الناظره را با تیتر تتمة الحدائق الناضره فی احکام العترة الطاهره کامل شدن کرد.[۳۴] مفاتیح الغیب و التبیان فی تعبیر و تفسیر القرآن،[۳۵] انوار اللوامع فی گستردن مفاتیح الشرایع،[۳۶] الفوادح الحسینیه و القوادح البینیة دارای اسم و رسم به مقتل آل‌عصفور،[۳۷] شارح الصدور و رافعة المحذور،[۳۸] أرجوزة فی الفقه،[۳۹] الاشراف،[۴۰] باهرة العقول،[۴۱] وفاة النبی(ص) المسمی بالتهاب نیران الأحزان و مثیر الاکتئاب و الأشجان،[۴۲] البراهین النظریة فی اجوبة المسائل البصریة،[۴۳] الجُنَّة الوَقیَّه فی احکام التقیة،[۴۴] خبر السفاح و سدیر،[۴۵] الدُّرة الغرّاء فی وفاة الزهراء(س)،[۴۶] ذریعة الهُداة فی ذکر معانی لفظ ها الصلاة،[۴۷] و القول الشارح و الحجة لثمرات المهجة در عقاید[۴۸] به عنوان مثال اثر ها وی قلمداد گردیده‌است.

حسین بن محمد خلال علم ها فقاهتی در علم ها متفاوت[۴۹] دیگر زیرا شعر نیز تبحر داشت و دیوانی به اسم شارح الصدور دارای شهرت به دیوان حسین بن محمد آل‌عصفور نوشت که منظومه‌ای بیش تر از هفت هزار بیت[۵۰] در اصول آیین میباشد.[۵۱]

پانویس

بازدید : 40
پنجشنبه 16 مرداد 1404 زمان : 9:43


سید نعمت‌الله جزایری (۱۰۵۰-۱۱۱۲ق) معروف به محدث جزایری، از علمای شیعی قرن یازدهم و دوازدهم و سرسلسله فامیل سادات جزایری میباشد که نسبش به امام کاظم(ع) میرسد. سید نعمت الله محصل عالمانی همانند علامه مجلسی، آقا حسین خوانساری، سود کاشانی و روضه خوان حر عاملی بود. سید نعمت‌الله را تخت‌گاز مداد و کثرت تألیفات وصف کرده‌اند. الانوار النعمانیة، قصص الانبیاء و کتاب کشکولی زَهر الربیع از اثرها دارای شهرت وی میباشد. وی مسلکی دربین اخباری و اصولی مسجد قبا مشهد داشته میباشد.

نسب، ولادت، درگذشت
کلمه و واژه «جزایری» منسوب به جزیره ها بصره میباشد که از یک‌سری جزیره و روستا ساخته شده و برخی از آن‌ها در آب فرو رفته میباشد.[۱] نسب سادات جزایری به عبدالله، فرزند امام کاظم (ع)، می رسد.[۲] به نوشته سید نعمت‌الله وی در ۱۰۵۰ در روستای صَباغیه از جزیره‌ها بصره ، محلی دربین دجله و فرات ، دیده به جهان گشود.[۳] بعضا گستردن درحال حاضر‌نویسان تصور کرده اند سید نعمت‌الله جزایری از جزیره‌ها خوزستان میباشد که وجود فرنگی ندارد و برخی او‌را به غلط از جزیره ها افریقا آدرس مسجد قبا مشهد پنداشته‌اند.[۴]

گران قدر‌ترین فرزندِ پسرِ وی، سید نورالدین جزایری بود که نَسَب بیشتر سادات جزایری به او می رسد، از این رو آنها به سادات نوریه نیز مشهورند.[۵] بعضا از فرزندان و نوادگان وی در شوشتر ماندند و بعضا در هند، نجف و جاهای دیگر رزرو مسجد قبا مشهد مستقر شدند.

سید نعمت‌الله در ۱۱۱۱ق برای زیارت به مشهد رفت و در شیوه برگشت به شوشتر، در خرم آباد مریض شد و در پلدختر درگذشت و در همانجا به خاک ودیعه شد. وفات او را در ۲۳ شوال ۱۱۱۲ق بیان شماره تلفن مسجد قبا مشهد کرده‌اند.[۶]

تحصیلات
سید نعمت الله در پنج سالگی به مدرسه رفت و قرآن را ختم کرد و قصاید و اشعار بخش اعظمی یادگرفت .[۷] بعد از آن به یاددادن صرف و نحو سعی گماشت و برای ادامه علم آموزی به هُوَیزه رفت.[۸]

شیراز
سید نعمت الله به هم پا برادرش سید نجم الدین، و عموزاده‌اش سید عزیزالله به شیراز مهاجرت کرد که از مرکز ها علمی آن دوران بود و در مکتب منصوریه سکونت کرد.[۹] سید نعمت‌الله خیر سال در شیراز اقامت کرد و درین بازه به کامل شدن علم خویش در ادبیات، علم ها عقلی و نقلی پرداخت. در آنجا معاش بر وی تنگ آمد، به درخواست خانواده‌اش، به زادگاهش برگشت.[۱۰]

اصفهان
شوق واشتیاق به علم آموزی موجب هجرت دوباره وی به شیراز شد، ولی بعد از یک ماه، به انگیزه فوت پدرش و حریق دریافت کردن مکتب منصوریه، به اصفهان رفت و چهار سال نزد علامه مجلسی (درگذشت: ۱۱۱۰ق.) به علم آموزی حدیث و علم ها شرعی پرداخت.[۱۱] میرزا تقی دولت‌آبادی در اطراف خزینه روحانی بهایی، مکتب‌ای ایجاد کرد و از سید نعمت الله خواست که در آنجا درس دادن نماید. سید نعمت‌الله هشت سال در‌این مکتب به درس دادن علم ها فقهی، تألیف و همیاری با مجلسی در کتابت و تدوین بحارالانوار و مرآة العقول سرگرم شد.[۱۲]

عتبات عالیات
چشمان سید نعمت الله بعداز مدتی ضعیف شد و برای شفا و زیارت، از روش کرمانشاه عازم عتبات عالیات شد[۱۳] و در آنجا با چندین بدن از عالمان و فقیهان ملاقات کرد.

جزیره‌ها
آن گاه به زادگاهش، برگشت و سه ماه در آنجا اقامت کرد. سید نعمت الله در همین مجال تایپ کردن غرض الانام فی گستردن تهذیب الاحکام، را شروع کرد.[۱۴]

هویزه
به دنبال رویدادها سیاسی سال ۱۰۷۹ق،[یادداشت ۱] عموم جزیره ها بدون چاره به نقل جای به هویزه و دیگر شهرهای همسایه شدند، سید نعمت‌الله نیز بین آن ها بود. سید علی بن مولی خلف موسوی فلاحی (درگذشته ۱۰۸۸ق)، از سادات مشعشعیان، از وی استقبال کرد.[۱۵] سیدعلی اثرها علمی فراوانی داشته میباشد. افندی اصفهانی ادعا دارد بخش اعظمی از مطالب علمی کتاب‌های سید نعمت الله از اثر ها سید علی گرفته گردیده‌است.[۱۶] سید علی احترام متعددی برای سیدنعمت‌الله قائل بود و تا فرصت مرگش با وی درباره ی بود.[۱۷]

اصفهان
جزایری، بعداز یک سری ماه اقامت در هویزه، عازم اصفهان شد ولی در اواسط راه و روش به شوشتر رفت و به درخواست عموم این حیطه در آنجا اقامت کرد. حکم کننده وقت شوشتر، فتحعلی خان، که از طرف دولت صفویه(حکومت: حدود ۹۰۶ـ۱۱۳۵قمری) به حکومت این حیطه گمارده گردیده بود، در بزرگداشت سید نعمت الله کوشش متعددی نمود و در کنار مسجد جامع اصفهان برای او منزل‌ای درنظر گرفت و مسئولیت کل کارها فقهی شوشتر، برای مثال درس دادن علم ها فقاهتی، تولیت مسجد جامع و امامت آدینه و فرمان به پر اسم و رسم و نهی از منکر، را به وی واگذار کرد.[۱۸]

بازدید : 14
چهارشنبه 15 مرداد 1404 زمان : 16:21


سید عبدالرّزاق بن محمد موسوی مُقَرَّم (۱۳۱۶-۱۳۹۱ق) معروف به مقرم، دانا شیعی قرن چهاردهم هجری. آوازه وی، به خیال تألیف کتاب‌هایی درباره معاش اهل بیت میباشد. مشهورترین تاثیر وی مقتل مقرم میباشد که به فارسی نیز مسجد قبا مشهد ترجمه شد‌ه‌است.

قوم و قبیله مقرم، از اهل دانش بوده و نسب‌شان به امام کاظم(ع) می رسد. مقرم با محمدجواد بلاغی دوستی داشت و در تکثیر آثارش اورا امداد کرد. او به دانش انساب هم مسلط بود و برخی کتاب ها نسب را لبه زد و در شعر نیز آدرس مسجد قبا مشهد دستی داشت.

معاش‌طومار
سید عبدالرزاق مقرم در سال ۱۳۱۶ق در نجف اشرف دیده به جهان گشود. نسبش با ۲۲ واسطه به حضرت امام موسی کاظم(ع) می رسد.[۱] مخلوق الرزاق مقرم در ۱۷ محرم سال ۱۳۹۱ق مصادف با ۱۳۴۹ش در نجف از جهان رفت و در به عبارتی شهر به‌خاک ودیعت رزرو مسجد قبا مشهد شد. [۲]

فامیل
آل مقرم اهل دانش بودند. پدرش سید محمد بن سید عباس بخش اعظمی از زمان ها را به اعتکاف در مسجد کوفه میگذراند و نماز جماعت را در آن برپا می‌داشت. مادرش هم از سادات بود و از قاریان قرآن به شمار میرفت. عموی وی سید مهدی بن سید عباس در میان شهرها رفت و آمد متعددی داشتند و این رفت و آمد به خیال خویشاوندانی بود که در نعمانیه و دیوانیه، هند و بقیه اماکن متفرق گردیده بودند و وی عثمانی‌ها را به خیال اذیت‌ها و ستم‌های‌شان شماتت میکرد تا اینکه در «الکوت» بر وی دست یافتند و اورا در سال ۱۳۳۴ق به‌دار آویختند. [۳] جدّ مادری سید عبدالرزاق، سید حسین (متوفای ۱۳۳۴ق) امام جماعت بود و به درس دادن نیز اشتغال داشت. خالو مقرم، سید احمد بن سید حسین که وی هم در سال ۱۳۳۴ق از جهان رفت. سید احمد چهار فرزند داشت مشهور‌ترین آنان سید ابراهیم بود و در ۱۳۵۸ق از عالم رفت. او هم در فقه مالک‌حیث بود و مجال‌های زمانبر در مکتب محمدحسین کشف کننده الغطاء درس دادن شماره تلفن مسجد قبا مشهد می کرد.[۴]

کار علمی
پایگاهّم معتقد بود برای سرویس به اهل بیت(ع)، فقط گفتار و سخنرانی کفاف نمیدهد؛ بلکه بایستی با تایپ کردن و نشر سخنان، معاش‌طومار و فضیلت ها آن ها، به آنان سرویس کرد و نحوه معاش و علم ها آنان را در جامعه انتشار اعطا کرد. به این ترتیب در‌این ارتباط مبادرت به تألیف نمود و با این که جوّ حکم کننده بر حوزویان آن فرصت، تألیف در بخش فقه و اصول بود، وی این جوّ را ناکامی و اکثر تألیفاتش را در فضیلت و معاش فرزندان نبی پروردگار(ص) و یارانشان نگاشت. دسته اثرها پایگاهّم به سه مجموعه تقسیم میگردد که عبارتند از: اثر ها چاپ‌گردیده، پیشگفتار و اثرها خطی.[۵]

اساتید

کتاب مقتل الحسین(ع)
مقرم در روزگار عمرش از اساتید پر رنگ‌ای سود کرده میباشد که عبارتند از:

جدّش، سید حسین (متوفای ۱۳۳۴ق) که اهمیت وافری به تربیت و یاددادن وی داشت.
روحانی محمدرضا آل روضه خوان هادی آل کشف کننده الغطاء (متوفای ۱۳۳۶ق) که استادش در دانش اصول بود.
حسین حلی نجفی که مدرس وی در زمان سطح بود.
سید محسن حکیم (متوفای ۱۳۹۰ق) که مقرم در درس بیرون فقه وی حاضر میشد.
آقا ضیاء عراقی (متوفای ۱۳۶۱ق) که او در درس بیرون اصول وی حاضر می شد.
سید ابوالحسن اصفهانی (متوفای ۱۳۶۵ق) که او در درس بیرون فقه وی حاضر میشد و تقریراتش را نوشته میباشد.
محمدحسین نائینی (متوفای ۱۳۵۵ق) که او در درس بیرون فقه و بیرون اصول وی حاضر می شد و تقریراتش را حافظه داشت نموده است.
سید ابوالقاسم خویی (متوفای ۱۴۱۳ ق] که مقرم در درس بیرون فقه و اصول وی کمپانی میکرد.
محمدجواد بلاغی (متوفای ۱۳۵۲ق) که نزد سید عبدالرزاق منزلت مهمی داشت.
محمدحسین غروی اصفهانی (متوفای ۱۳۶۱ق)
روضه خوان عبدالرسول بن روحانی شریف جواهری (متوفای ۱۳۸۹ق).[۶]
اثرها و تألیفات
نوشته‌ی علمیٔ اساسی: اثر ها سید عبدالرزاق مقرم
مقرم حدود ۳۰ کتاب تدوین کرده که نیمی از آن‌ها منتشر گردیده و نیمی به طور خطی باقی‌مانده میباشد. حدوداً تمامی اثر ها وی تک‌نگاری درباره شخصیت‌های شیعه و ائمه میباشد. مشهورترین تاثیر وی مقتل الحسین درباره امام حسین(ع) و اتفاق کربلا.

کار سیاسی

بازدید : 25
سه شنبه 14 مرداد 1404 زمان : 13:22


هامان از شخصیت‌های تعالی حکومت فرعون در حین حضرت موسی(ع) بود. اسم هامان شش توشه در قرآن به شغل رفته میباشد که در تک تک مفاد، همپا با اسم فرعون میباشد. در دو آیه اسم قارون نیز در کنار این دو آمده میباشد. هامان به دلیل یاری‌هایش به فرعون، یکی‌از درباریان فاسد و گنهکار به شمار مسجد قبا مشهد آمده میباشد.

منصب هامان
اسم هامان شش توشه در قرآن مذکور میباشد: سه توشه در سوره قصص آیه‌ها ۶ ، ۸ و ۳۸ و یک توشه در سوره عنکبوت آیه ۳۹ و دوبار در سوره غافر آیه ۲۴ و ۳۶. سازه بر آیه‌ها قرآن، هامان از شخصیت‌های بزرگ و صاحب و مالک‌نفوذ حکومت فرعون در حین حضرت موسی(ع) بوده میباشد. در قرآن از سپاه مصر، با اسم لشکریان فرعون و هامان آدرس مسجد قبا مشهد حافظه شد‌ه‌است.[۱]

برخی از مفسران شیعه و اهل سنت، معتقدند هامان، وزیر و مشاور اعظم فرعون بوده میباشد؛[۲] البته روضه خوان طوسی وزیربودن هامان را عقیده ضعیفی دانسته رزرو مسجد قبا مشهد میباشد.[۳]

بعداز آنکه موسی(ع) بر ساحران موفق شد و حالت فرعون به خطر به‌زمین‌خورد، به فرمان فرعون، هامان برای وی قصر و ساختمان بلند بسیار بلندی ایجاد کرد تا فرعون بالای آن رفته، از خدای موسی (ع) خبری پیدا نماید.[۴] در حدیثی رسول(ص) دوازده نفر از بدترین بشر‌ها را ذکر شده میباشد که هامان یکی آنها شماره تلفن مسجد قبا مشهد میباشد.[۵]

مشابهت اسمی در میان دو هامان
تشابه اسمی در بین وزیر فرعون و وزیر خشایار شا (پاد شاه جمهوری اسلامی ایران)، موجب شد‌ه‌است که مستشرقین، فرستاده(ص) را به خطای تاریخی مجرم نمایند. آن‌ها معتقدند فرستاده(ص) بر تاثیر سوء برداشت از منابع یهودی، هامان وزیر خشایارشا را با وزیر فرعونِ معاصرِ حضرت موسی (ع) خطا گرفته میباشد وحال آنکه هامان وجود تاریخی نداشته میباشد؛[۶] البته مفسران شیعه و اهل سنت، این گفته مستشرقین را صحیح ندانسته‌اند.[۷]

بعضا از محققان معاصر، كتاب اِستِر، [یادداشت ۱]كه هامان را وزیر خشاریارشا میداند، اثری افسانه‌ای دانسته و معتقدند با دقت به پژوهش ها باستان‌شناسی، ـ كه غربی‌ها اعمال داده‌اند ـ گزارش قرآن از هامان بر اساس با حقیقت‌های تاریخی میباشد.[۸]

سود پژوهش ها درباره شخصیت تاریخی هامان را در نکات زیر خلاصه کرده‌اند:

خاورشناسان بر طبق پیش‌ فرض‌های ثابت نشده‌ای داعیه کرده‌اند که هامان در قرآن با یک نادرست تاریخی از روایت کتاب مقدس راجع‌به خشایارشا به ماجرا موسی و فرعون منش یافته میباشد.
مدعیان اقتباس قرآن از کتاب مقدس پنداشته‌اند که هامانِ کتاب مقدس، شخصیتی تاریخی مرتبط با مجال حکومت هخامنشیان در شوش میباشد، در حالی که منابع غیروابسته تاریخی وجود اینگونه فردی را در آن مجال تأیید نمی‌نماید.
منابع تاریخی حاکی از آن میباشد که هامان، مُردخای و اِستر در قصه مرتبط با خشایارشا، شخصیت‌هایی افسانه‌ای و ذهنی‌اند که اسم آن‌ها از اسم‌های حقیقی وواقعی مرتبط با فرهنگ‌های دیگر ـ زیرا بابل و عیلام ـ وام گرفته شد‌ه‌است.
رابطه در میان فرهنگ وتمدن مصر و فرهنگ‌های بابل و عیلام از یک سو و نتیجه ها کشفیات تازه درباره‌ی اسم هامان بر سنگ‌نوشته‌های هیروگلیف مصری، این احتمال را قوت میبخشد که اسم هامان از فرهنگ وتمدن مصر به بابل و عیلام منتقل گردیده و در غایت، مولف کتاب استر نیز از این اسم‌ها برای قصه‌پردازی خویش الهام گرفته باشد.
با اعتنا به موردها پیش‌ گفته، در‌این بین درصورتی که کسی در گیر غلط تاریخی گردیده باشد، آن مولف یا این که نویسندگان کتاب استر‌ می‌باشند و خیر قرآن و نبی اسلام.[۸]
جستارهای متعلق
فرعون
قارون
پانویس
سوره قصص، آیه ۶.
طبرسی، مجمع البیان، ۱۴۱۲ق، ج۸، ص۶۸۶و۶۴۷؛ علامه طباطبایی، المیزان، ۱۳۹۳ق، ج۱۷، ص۳۲۷، ۳۳۱؛ زحیلی، التفسیر المنیر، ۱۴۱۱ق، ج۲۰، ص۶۲، ۲۳۹؛ ج۲۴، ص۱۰۴؛ زمخشری، الکشاف، دار الفکر، ج۳، ص۱۸۰.
طوسی، التبیان، دار احیاء التراث العربی، ج۹، ص۷۸.
سوره قصص، آیه ۳۸؛ سوره مؤمن، آیه ۳۶.
صدوق، خصال، ۱۳۶۲ش، ج۲، ص۴۵۸.
جفری، کلمه و واژه‌های دخیل در قرآن مجید، ۱۳۷۲ش، ص۳۹۲.
خزائلى، اعلام القرآن، ۱۳۸۰ش، ص۶۶۰؛ رازی، التفسیر الکبیر، ۱۴۱۷ق، ج۹، ص۵۱۶
شاکر، «هامان و ادعای خطای تاریخی در قرآن»، ص۱۴۵-۱۶۴
یادداشت
داستانی در «سِفر استر» از اسفار ۳۹ گانه قسم عتیق از کتاب ها مقدس یهودیان. اِستِر با اسم "هدسه"، زاده شد البته به اسم استر جهانی شد.دختر یتیمی که در دربار خشایارشا و وزیرش هامان نفوذ داشت
منابع
جفری، آرتور، کلمه‌های دخیل در قرآن مجید، ترجمه فریدون بدره‌ای، طهران، انتشار توس، ۱۳۷۲ش.
خزائلی، محمد، اعلام القرآن، طهران، مؤسسه انتشارات امیرکبیر، ۱۳۸۰ش.
رازی، فخرالدین، التفسیر الکبیر، بیروت، دار احیاء التراث العربی، ۱۴۱۷ق.
زحیلی، وهبة، التفسیر المنیر فی العقیدة و الشّریعة و المنهج، بیروت، دار الفکر المعاصر و دارالفکر، ۱۴۱۱ق.
زمخشری، محمود بن قدمت، الکشاف عن حقائق التنزیل و عیون الاقاویل فی وجوه التأویل، بیروت، دارالفکر، بی‌تا.
شاکر، محمدکاظم و محمدسعید فیاض، «هامان و ادعای خطای تاریخی در قرآن»، در قرآن آشنایی، شماره پیاپی ۵، فصل بهار و فصل‌تابستان ۱۳۸۹ش.
صدوق، محمد بن علی، الخصال، قم، انتشارات جامعه مدرسین، ۱۳۶۲ش.
طبرسی، فضل و ادب بن الحسن، مجمع البیان فی تعبیر و تفسیر القرآن، بیروت، دار احیاء التراث العربی و مؤسسة التاریخ العربی، ۱۴۱۲ق.
طوسی، محمد بن الحسن، التبیان فی تعبیر و تفسیر القرآن، رسیدگی احمد حبیب قصیر العاملی، بیروت، دار احیاء التراث العربی، بی‌تا.
علامه طباطبایی، سید محمدحسین، المیزان فی تعبیروتفسیر القرآن، قم، مؤسسه مطبوعاتی اسماعیلیان، ۱۳۹۳ق.
لینک و پیوند به خارج
هامان و ادعای خطای تاريخی در قرآن!
نبو
پیامبران در قرآن
اسم‌ها
محمد(ص) • نوح • ابراهیم • موسی • عیسی • انسان • اسماعیل • شعيب • پارسا • ادریس • یونس • یوسف • یعقوب • هارون • زکریا • یحییٰ • اسحاق • داوود • ایوب • لوط • هود • عزیر • سلیمان • احمد • الیسع • الیاس • یوشع
القا‌ب
ذا النون • ذبیح‌الله • ذوالکفل • خاتم النبیین • رحمة للعالمین • خلیل‌الله • کلیم‌الله • روح‌الله • اسرائیل
سوره‌ها
سوره انبیاء • سوره یونس • سوره نوح • سوره هود • سوره ابراهیم • سوره یوسف • سوره محمد
قبیله و تیم
بنی‌اسرائیل • ثمود • عاد • اصحاب رس • قبیله لوط • اصحاب سبت • قریش • مدین • نقبای بنی‌اسرائیل •

بازدید : 13
دوشنبه 13 مرداد 1404 زمان : 16:22


موعود باوری به‌معنای اطمینان به یک نجات‌نصیب میباشد که در آخرالزمان برای نجات و رهایی آدم‌ها و برقراری صلح و عدل و داد خواهد آمد. منجی موعود و نجات‌نصیب در نزد اقوام و ملل متفاوت با دین‌ها و تمدن‌های به طور کاملً مختلف، به اَشکال و صور متعدد و متنوعی مطرح شد‌ه‌است؛ البته همه حدوداً در‌این نکته متفق‌القول‌اند که نجات‌بخشی خواهد آمد و آن‌ها‌را از یوغ بندگی ستمکاران و حاکمان زورگو رهانیده، جامعه‌ای مملو‌از عدالت را به وجود خواهد آورد. هندوها انتظارِ دهمی تجلی ویشنو یا این که کالکی را دارا هستند؛ بودایی‌ها ظهور بودای پنجم را منتظرند؛ یهودیان مسیح (ماشیح) را نجات‌دهنده می دانند؛ مسیحیان، فارقلیط را می‌طلبند که عیسی مسیح مژده آمدنش را داده میباشد؛ و مسلمان ها قائل به ظهور مهدی مسجد قبا مشهد می‌باشند.

معنا‌شناسی
موعودباوری به معنای اعتقاد و باور به یک منجی(نجات‌نصیب) میباشد که در آخرالزمان برای نجات و رهایی بشر‌ها و برقراری صلح و عدل و داد خواهد آمد.[۱] منجی موعود و نجات‌نصیب در نزد اقوام و ملل متفاوت با آئین‌ها و تمدن‌های گوناگون، به طور‌های متنوعی مطرح گردیده‌است؛ ولی همگی در‌این نکته توافق دارا هستند که نجات بخشی خواهد آمد و آن‌ها را از ستم و حاکمان زورگو رها خواهد کرد و جامعه‌ای آکنده‌از عدالت به وجود آدرس مسجد قبا مشهد خواهد آورد.[۲]

موعودباوری در مکاتب فقهی
موعودباوری در ادیان متفاوت به سیرتکامل‌های متفاوت مطرح بوده و یک کدام از اعتقادات اصلی آن ها به شمار می‌رفته میباشد. به گفته برخی از پژوهشگران کمتر آئین و مذهب و ملتی یافت می گردد که به منجی موعودی یقین رزرو مسجد قبا مشهد نداشته باشد.[۳]

در ادیان شرقی
آئین هندو: در آئین هندو، موعود نجاتبخش موسوم به کالکی در نقطه پايان واپسین عصر وقتی از ادوار چهارگانه جهانی، یعنی کالی یوگه[۴] ظهور خواهد کرد. بنابر پندار هندویی، دنیا از چهار عصر رو به انحطاط درست شده میباشد. در چهارمی عصر، یعنی بعد از ظهر کالی، خرابی و تباهی سراسر دنیا را فرا میگیرد. زندگانی اجتماعی و معنوی به نازل‌ترین حدّ خویش نزول می‌نماید و موجبات زوال پایانی را آماده شماره تلفن مسجد قبا مشهد می‌سازد.[۵]
درین بعد از ظهر (کالی یوگه یا این که زمان انحطاط) که بنابر باورهای هندویی از نصف شب میان ۱۷ و ۱۸ ماه فوریه سال ۳۱۰۲ پیش از ولادت مسیح آغاز شده، و ما در حال حاضر در آن به رمز می بریم، صرفا به یک چهارم دَرْمه (آیین یا این که نظم کیهانی) شغل می‌گردد و سه چهارمش به آلزامیر ودیعت گردیده‌است. مردمان این عصر فاسق، ستیزه‌جو و زیرا گدایان، بداقبال و شایسته اقبالی نیستند. چیزهای بی‌بها را ارج می‌نهند، آزمندانه می خورند و در شهرهایی معاش می‌نمایند که مملو‌از دزدان میباشد.[۶] بر طبق ادیان و مدرسه‌های فلسفی هند،[۷]در نقطه پایان اینگونه زمان سیاهی، واپسین و د‌همین تجلّی (اوتارة) ویشنو موسوم به کالکی، سوار بر اسبی سپید و به هیأت آدم ظهور خواهد کرد. او سراسر عالم را سواره و با شمشیری آخته و رخشان در می‌نوردد تا بدی و خرابی را نابود نماید. با نابود کردن دنیا، وضعیت برای آفرینشی تازه آماده می شود تا در مهایوگای آینده، دیگر توشه عدل و داد و فضیلت بها یابند.[۸]

آئین بودیسم: در آئین بودا، درنگ منجی موعود با مضمون‌ میتْرِیه (کلمه‌ای سنسکریت به معنای کریم ومهربان) تبیین می گردد. در الهیات بودایی، اورا بودای پنجم[۹] و واپسین بودا از بودایان زمینی میدانند که هنوز نیامده میباشد، امّا خواهد آمد تا کلیه بشر‌ها را نجات دهد. در نمادنگاری بودایی، اورا به هیأت مردی نشسته که مهیا برخواستن میباشد، اکران می دهند تا نمادی باشد از شایستگی او برای قیام!
احادیث بودایی درباره شخصیت و کیفیت ظهور واپسین بودا یا این که منجی موعود یعنی هر کس خواهد آمد تا همگان را مژده رهایی داده و آن‌ها را از چرخه آهنین رجعت‌های مداوم به فقیه نجات دهد، همداستان نیستند. در سنّت مهایانه که یک کدام از دو سنّت یا این که مذهب اساسی بودایی میباشد، اعتنا بیشتری به شخصیت میتریه گردیده‌است. در احادیث مهایان‌های، شاکیه مونی که به عبارتی گُتمه بودای دارای اسم و رسم میباشد چهار‌مین بودا و میتریه که بعد از وی خواهد آمد، تحت عنوان بودای پنجم معرفی گردیده‌است. در حالی که در بعضا احادیث بودایی، گُتمه بودای هفتم میباشد و بوداسف (Bodhesattava) در بعدی و تحت عنوان واپسین بودا ظهور خواهد کرد. درباره معاش و آخر و عاقبت مقدّر میتریه نیز تحت عنوان واپسین بودا اختلاف وجود دارااست. در کانون پالی (منبع اساسی داده ها ما از دین بودای اول) مداقه چندانی به او نداده‌اند؛ صرفا در یک سوره (سوره چکه وتّی سیهه ناده) از این موسسه، اسم او‌را برده‌اند. امّا از اثرها غیر کانونی (غیر مقدس) دو تاثیر بدین آموزه تخصیص یافته میباشد.

در مهاوَنسه که به تاریخ سریلانکا میپردازد، روز شمار رویدادها مرتبط با قیام میتریه به وضوح اینگونه نقل شده میباشد:

«بعد از آن که شاکیه مونی به پری نیروانه (نیروانه بلندمرتبه) رسید، عالم پا به سراشیبی اجتماعی و کیهان شناختی بنیان؛ پنج هزار سال بعداز واپسین بودا، آفتاب آموزه‌های بودایی افول می‌نماید و ارتفاع قدمت آدمیان به ده سال فرو می‌کاهد. درین فرصت، چرخه وارونه می شود: معاش متحوّل گردیده، به نحوی که میانگین قدمت عموم به هشتاد هزار سال میرسد.[۱۰] با این عمرهای وقتگیر و زمینة مطلوب برای تعالیم بودا، یک چکره ورتین یا این که (راهنما) خواهد آمد. وی برای عموم رفاه و به روزی می آورد و آموزه‌های بودا را اشاعه می‌نماید. بعد از آن که اینگونه فضایی فردوس گون آماده آمد، میتریه از اسمان توشیته نزول می‌نماید، بودایی خود را به کمال میرساند، و درمه را به فرهیختگان می آموزد. مَها کشیپه، از مریدان پر رنگ بودا، از خلسه‌ای که بعد از پری نیروانه مدرس خود بدان فرو رفته بود، خارج می آید تا توشه دیگر بودا را سرویس نماید و آموزه‌های آن روشنی یافته را بشنود.»[۱۱]
دین کنفوسیوس: کنفوسیوس شعار رجوع به بعدازظهر فرزانه شاهان باستان را سرلوحه تامل‌های اصلاحی خود قرار داده بود و در فکر علاقه مندان این آیین گره میل کردن به فرزانگی شاهان وجود دارااست.[۱۲]
آئین تائو:در بستر فرهنگی و فقهی مردمان چین دین تائو در کنار آیین کنفوسیوس و دیگر مکاتب فکری نقش آفریده میباشد، منتهی در آیین تائو رگه‌های پر‌نور تری از منجی باوری و انتظار موعود را می‌قدرت بر آشنایی. بر اساس متن «معاش قدیس پایان الزمان و پردوردار طریقت» در 1سال جن – چن، یعنی بیست و نهمی سال از زمان شصت ساله که احتمالا ۳۹۲ باشد، لی هونگ ظهور خواهد کرد تا جهانی جدید بر پا نماید.[۱۳]
دین شینتو: ژاپن نیز همانند چین فرهنگ و تمدن و دیانتی یک‌سری گانه داراست و لذا آیین شینتو و آیین بودا در هم آمیخته و باطن مایه آرمان ها، بیم‌ها و امیدهای آن ملت را ساخته‌اند، به نحوی که شماری از مذهب ها منجی باوری در آنجا رمز بر آورده‌اند. که مهم ترین آنان عبارتند از: کورزو میکو که فردی به اسم کاواته بونجیرو (۱۸۸۳-۱۸۱۴م) اساس گذار آن بود و نهضت تنریکیو که درفش‌دار آن ناکایاما میکی (۱۸۷۸-۱۷۹۸م) میباشد.[۱۴]

بازدید : 14
يکشنبه 12 مرداد 1404 زمان : 16:44


عبداللّه بن جعفر حِمیری، فقیه و محدث شیعی سده سوم و چهارم هجری، صاحب و مالک تاثیر دارای اسم و رسم قُربُ الاِسناد و زنده در زمانه امامت امام هادی(ع) و امام حسن عسکری(ع) و همینطور در زمان غایب بودن صغری.او از اول اشخاصی میباشد که در حوزه علمیه کربلا به تربیت طلبه کوشش گمارده میباشد. سازه بر نقل روضه خوان طوسی، عبدالله بن جعفر حمیری دارنده هفده کتاب بود که فقط یک تاثیر وی به دست ما رسیده مسجد قبا مشهد میباشد.[۱]

به دنیا آمدن
از تاریخ ظریف میلاد و وفات عبدالله بن جعفر اطلاعی در مشت وجود ندارد، ولی بی شک در روزگار امامت امام هادی(ع) و امام حسن عسکری(ع) و در زمان غایب بودن صغرا می‌زیسته آدرس مسجد قبا مشهد میباشد.

حمیری، از مشایخ و بزرگان قم بود، در سال‌های آخری قرن سوم به کوفه مهاجرت کرد و محدّثان آن شهر از او روایات بخش اعظمی شنید.[۲]

فرزندان
حمیری خلال فرزندش محمد، که شخصی پر اسم و رسم و مالک تألیفات بوده، سه فرزند دیگر، به اسم‌های احمد و جعفر و حسین، داشته میباشد که همه دارنده مکاتباتی با امام مجال(عج) رزرو مسجد قبا مشهد بوده‌اند.[۳]

راوی حدیث
حمیری نقش مهمی در ماجرا مکتوبات حدیثی محدّثان قم داشته میباشد.[۴] همینطور اسم او در سلسله ورقه ها روایی بخش اعظمی از اثر ها محدّثان شیعی کوفه و بخش ها دیگر شماره تلفن مسجد قبا مشهد چشم می‌گردد.[۵]

بعضا از اشخاصی که حمیری از آنان داستان کرده عبارت‌اند از:

احمد بن محمد بن خالد برقی[۶]
محمد بن حسین بن ابی الخطاب[۷]
محمد بن خالد طیالسی[۸]
ایوب بن نوح بن دراج[۹]
مهمترین راویان حدیث از حمیری نیز عبارت‌اند از:

فرزندش محمد بن عبدالله حمیری[۱۰]
احمد بن محمد بن یحیی عطار قمی[۱۱]
محمد بن همام اسکافی[۱۲]
محمد بن حسن بن ولید قمی[۱۳]
علی بن حسین بن بابویه[۱۴]
ابوغالب زُراری[۱۵]
محمد بن موسی بن متوکل[۱۶]
اما روضه خوان طوسی در رجال خویش[۱۷] بین اصحاب امام رضا (ع) از شخصی به اسم ابوالعباس حمیری خاطر کرده که خویی[۱۸] ـ با ارائه دلایلی، به عنوان مثال تاریخ هجرت حمیری به کوفه، که نجاشی آن را گزارش کرده ـ او را غیر از عبداللّه بن جعفر حمیری دانسته میباشد.[۱۹]

اثرها
حمیری اثرها زیادی تألیف کرده که اکثر اوقات مشمول موضوعات گزینه عشق و علاقه محدّثان آن زمان میباشد. مثلا موضوعاتی که محدّثان شیعه آن زمان اثرها زیادی درباره آن تدوین کرده‌اند، جواب‌های ائمه به سوال‌های اصحاب درباره مسائل فقاهتی و کلامی میباشد که مورد ها فراوانی از آنان در کتاب ها اربعه نقل گردیده است.[۲۰]

مکاتبات شرعی ـ کلامی
عبدالله بن جعفر حمیری بعضی مکاتبات دینی ـ کلامی فی مابین امامان شیعه و اصحاب را گردآورده و اثراتی با این زمینه تألیف نموده است.

او در کتاب مسائل الرجال و مکاتباتهم اباالحسن الثالث (ع)،[۲۱] طومار نگاری‌هایی فی مابین بعضی اصحاب امام هادی(ع) با وی را، که غالبا شامل مسائل شرعی میباشد، گرد آورده میباشد.

اسم بعضا از این اشخاص در منابع حدیثی دیگر آمده میباشد که عبارت‌اند از:

حسن بن صاحب و مالک[۲۲]
محمد بن جزک[۲۳]
حسین بن علی بن کیسان صنعانی[۲۴]
ایوب بن نوح[۲۵]
محمدبن سرو[۲۶]
علی بن ریان بن صلت[۲۷]
مسائلُ لأبی محمد الحسن
حمیری همینطور کتابی با تیتر مسائلُ أبی محمدالحسن علی ید محمد بن عثمان العَمری تألیف کرده که نقل قولهایی از آن در اثرها متعدد امامیه باقیمانده میباشد.[۲۸]

براساس این نقل قولها، به لحاظ می رسد که نصیب اعظم این کتاب، سوال‌های فقاهتی از امام عسکری(ع) بوده که حمیری آنان را از روش محمد بن عثمان عَمْری دو‌مین نایب خاص، به امام می‌رسانده و جواب‌هایی نیز از روش عمری می‌گرفته میباشد.[۲۹]

الدلائل
عبدالله بن جعفر حمیری اثراتی نیز در مسئله امامت تألیف نموده است. او کتاب مهمی با اسم الدلائل داشته میباشد[۳۰] که تا قرن هفتم جان دار بوده و بهاءالدین اربلی[۳۱] و ابن طاووس[۳۲] بخشهایی از آن را نقل کرده‌اند. ابن طاووس ورژن‌ای از این کتاب را، به خط احمد بن حسین ابن غضائری، در مشت داشته میباشد.[۳۳]

کتاب الغیبه
مثلا اثرها حمیری درباره غایب بودن، کتاب الغیبة میباشد. همینطور او تألیف دیگری دراین باره داشته که نجاشی[۳۴] هم از آن با اسم الغیبة و الحیرة خاطر کرده و احتمالا به عبارتی میباشد که طوسی، به گزارش ابوجعفر محمدبن جعفر ابن بُطّه قمی، اسم آن را الفترةُ والحیرة بیان نموده است.[۳۵]

ابن ابی زینب،[۳۶] ابن بابویه[۳۷] و روضه خوان طوسی در کتاب الغیبة[۳۸] احادیث فراوانی درباره غایب بودن از حمیری نقل کرده‌اند که برگرفته از اثرها او در‌این باب میباشد.

روضه خوان صدوق در کتاب التوحید[۳۹] روایاتی به گزارش مشایخ خویش از حمیری آورده که احتمالا از کتاب العظمة و التوحید یا این که کتاب التوحید و البداء و الارادة و الاستطاعة و المعرفة[۴۰] میباشد که روحانی طوسی[۴۱] از کتاب اخیر با تیتر التوحید و الاستطاعة و الافاعیل و البداء خاطر نموده است.

بازدید : 10
شنبه 11 مرداد 1404 زمان : 17:31


یرزا علی ثِقَةُالاسلام تبریزی (۱۲۷۷-۱۳۳۰ق)، دانا فقهی، تالیف کننده، اهل جنگ مشروطه تبریز و پیشوای شیخیه تبریز. در عاشورای ۱۳۳۰ به همپا هفت بدن دیگر به دار آویخته شد. از او کتاب‌ها، رساله‌ها و طومار‌هایی میراث مسجد قبا مشهد میباشد.

میلاد و نسب
او در رجب سال ۱۲۷۷ هجری قمری متولد شد. فرزند ارشد حاج میرزا موسی ثقة الاسلام و نواده حاج میرزا شفیع صدر ثقة الاسلام بود. جد پنجمش، میرزا محمد شفیع تبریزی، معاصر معدود فرمان روا افشار بود و به پاس خدمتی که به وی کرد، مستوفی حیطه آذربایجان شد. از آن پس این خانواده بعضی مناصب و مشاغل دیوانی و حکومتی را برعهده داشتند.[۱] میرزاشفیع تحصیلات شرعی خویش را در عتبات طی کرد و به رینگ درس سید کاظم رشتی (جانشین روحانی احمد احسایی) پیوست و بعد از برگشت به تبریز رهبر شیخیه آنجا شد. فرزندش، حاج میرزا موسی، نیز تحصیلات خویش را در عتبات عالیات کامل شدن کرد. وی از افراد با نفوذ تبریز و از علمای فعال آنجا در حادثه تحریمِ تنباکو آدرس مسجد قبا مشهد بود.[۲]

تحصیلات
میرزا علی تبریزی تحصیلات فقاهتی را در تبریز به پایان رسانید و آنگاه در عتبات نزد اساتیدی زیرا زین العابدین مازندرانی، آن را کامل شدن کرد. بعداز رجوع و برگشت به کشور ایران و فوت پدرش در ۱۳۱۹ق، مظفرالدین فرمان روا به توصیه ولیعهد، محمدعلی میرزا، کنیه ثقة الاسلام را به او اعطا کرد و وی به طور رسمیً سر کردگی شیخیه تبریز را بر ذمه گرفت.[۳] او سه توشه وصلت کرد و نتیجه ها این تزویج‌ها سه پسر و چهار دختر رزرو مسجد قبا مشهد بود.[۴]

مختصات
ثقة الاسلام در جمهوری اسلامی ایران و عتبات، فقه، اصول، حکمت، صحبت، تاریخ، جغرافیا، نجوم، متانت، دانش رجال و کتاب شناسی فراگرفت. وی به فارسی، عربی، ترکی و فرانسه احاطه داشت و در دانش تاریخ، سخن و مثنوی معنوی شناسی صاحب و مالک لحاظ بود.[۵] او را در سخنوری حاذق دانسته‌اند.[۶] وی به فلسفه و عرفان نیز عشق داشت.[۷] تحقیق خبر نامه‌ها و جراید اصلی عربی در تجدد و روشنفکری وی تأثیر بسزایی داشت و اطلاعاتش درباره نظام‌های جدیداجتماعی، مجالس وعظ و خطابه او‌را مقام هدایت اذهان عموم شماره تلفن مسجد قبا مشهد تشکیل داد.[۸]

ثقة الاسلام بیشتر اوقاتش را در کتابخانه فردی‌اش میگذراند و محترم‌های علمی و ادبی مشایعت داشت. امیرنظام گروسی، مهدی‌قلی هدایت، ادیب خلوت، سید محمد کاظم عصار، و ادیب الممالک فراهانی از معاشران وی بودند.[۹] در کتابخانه وی مجلسی ادبی برگزار می شد که تنی چند از ادبا و فضلای آن روز تبریز در آن کمپانی می‌کردند. وی خویش نیز ذوق وسلیقه شاعری داشت و اشعاری از وی باقی‌مانده میباشد.[۱۰] عشق و علاقه‌اش به یاد دادن، اورا برانگیخت تا برادران و فرزندانش را برای علم آموزی روانه اروپا و عتبات و طهران نماید.[۱۱]

معاش سیاسی
در انقلاب مشروطه
ثقة الاسلام از شروع تکان عدل و داد‌خواهی و آن‌گاه مشروطه طلبی، در زمره حامیان جدّی آن قرار داشت. او هنگام هجرت علما به قم و تحصن آن ها در آنجا، با ارسال تلگرام‌هایی به علما و مظفرالدین فرمان روا، خلال تامین از منظور‌های مهاجران، خواهان گشوده گرداندن آنها به طهران شد.[۱۲]

نمایندگی مجلس
بعداز برد نهضت مشروطه، به هنگام رأی گیری برای گزینش نمایندگان مجلس شورای ملی، او بیشترین رأی را فی مابین علما به دست آورد،[۱۳] اما نمایندگی را نپذیرفت.[۱۴] با تأسیس انجمن ایالتی آذربایجان، که محفل آزادی خواستار بود، ثقة الاسلام از حامیان و فعالان این انجمن و از نویسندگان مجله انجمن شد.[۱۵] حضور وی در انجمن ایالتی، در مقابل انجمن اسلامیه (محفل علمای مخالف مشروطه)، حمایت کننده‌ای برای مشروطه خواستار بود.[۱۶]

عیب گیری از مشروطه
او با وجود دلبستگی به مشروطه، از منتقدان جدّی آن به شمار میرفت و با رفتارهای نپخته و تند مشروطه خواستار به شدت مخالفت می کرد تا آنجا که کتابچه‌ای درباره توطئه‌های مشروطه طلبان نوشت.[۱۷] آخر و عاقبت نیز در اعتراض به تندروی‌های مشروطه خواستار، کناره نشینی سپردن کرد.[۱۸] به دنبال ارتقاء فشار انجمن تبریز به طهران، برای تنظیم هر چه سریع‌خیس قانون اساسی ایران و امضای آن در ربیع الاول و ربیع الآخر ۱۳۲۵ق، نمایندگان مجلس شورای ملی از ثقة الاسلام تقاضا کردند که عموم را ساکت کند تا آن‌ها بتوانند با تمرکز بیشتر قانون اساسی ایران را تهیه و تنظیم نمایند.[۱۹]

بازدید : 13
چهارشنبه 8 مرداد 1404 زمان : 10:06

مشهور به مهربان آقاخان و آقاخان چهارم (۱۹۳۶–۲۰۲۵م)، چهل و نهمی امام شیعه ها اسماعیلیه آقاخانیه بود. وی از سال ۱۳۳۶ش به برهه زمانی ۶۸ سال رهبری اسماعیلیان را برعهده داشت و درین روزگار شغل‌های مختلفی در مسئله‌های فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی در سراسر عالم ایفا بخشید. برای مثال اقدامات وی تأسیس راءس جهانی امامت اسماعیلیه در لیسْبون پرتغال (۲۰۱۵م) و تبدیل کاخ هِنریک مِنْدونسا به دیوان امامت اسماعیلیه (۲۰۱۸م) بود. وی همینطور، ده‌ها بیمار ستان، مکتب، دانش گاه و مرکزها خدماتی و فرهنگی در بخشها متفاوت عالم ساخت. از سایر شغل‌های آقاخان تأسیس کانال پیشرفت آقاخان، مؤسسه مطالعات اسماعیلی، مشوق میان‌المللی معماری آقاخان و مشوق موسیقی آقاخان مسجد قبا مشهد میباشد.

مهربان آقاخان از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۲۵م جزو پنجاه شخصیت تأثیرگذار و فعال در دنیا اسلام معرفی گردیده است. او در سال ۲۰۱۰م بوسیله خبر نامه فُوربْس تحت عنوان یک کدام از ده خانواده سلطنتی ثروتمند عالم معرفی شد. وی ملیت کشورهای پرتغال، انگلیس، فرانسه و سوئیس را آدرس مسجد قبا مشهد داشت.

آقاخان چهارم در ۱۶ بهمن ۱۴۰۳ش در ۸۸ سالگی در لیسبون درگذشت و بعداز مراسم‌تدفین در راس اسماعیلیه، در ۲۱ بهمن در حرم خانوادگی‌شان در اَسْوان مصر دفن شد. مرکزها و مؤسسات مختلفی همانند مجمع جهانی اهل‌بیت(ع)، مدیر انجمن ادیان و مذهبها حوزه علمیمه قم، مدیریت مجلس وحدت مسلمین پاکستان و شورای سراسری هزاره‌های اهل‌سنت افغانستان درگذشت او را تسلیت رزرو مسجد قبا مشهد گفتند.

از امامان شیعهٔ اسماعیلیهٔ آقاخانیه، فرمانروا کریم ومهربان الحسینی دارای اسم و رسم به مهربان آقاخان یا این که آقاخان چهارم، چهل و نهمی امام ارثیِ شیعه‌ها اسماعیلیه آقاخانیه بود.[۱] بعد از مرگ پدربزرگش آقاخان سوم در ۱۱ ژوئیه ۱۹۵۷م/۲۰ تیر ۱۳۳۶ش،[۲] به وصیت وی، در سن ۲۰[۳] یا این که ۲۱ سالگی[۴] به رهبری فرقه اسماعیلیه رسید. آقاخان سوم، علی‌رغم داشتن دو پسر، نوه‌اش مهربان آقاخان را به جهت جوان بودن و تغییر‌و تحول وضعیت و حال و روز دنیا، به امامت پس از خویش منصوب شماره تلفن مسجد قبا مشهد کرد.[۵]

وی ۶۸ سال امامت اسماعیلیه را برعهده داشت[۶] و تحولات بزرگی در حیطههای فکری، سیاسی و اقتصادی جامعه اسماعیلیان نزاری پدید آورد تا جایی که روزگار امامت او را زمانه طلایی اسماعیلیان نزاری خوانده‌اند.[۷]

قاخان چهارم در ۲۰۱۵م به دعوت دولت پرتغال، راءس جهانی امامت اسماعیلیه را در لیسبون پرتغال تأسیس و در ۲۰۱۸م کاخ هنریک مندونسا در لیسبون را به‌تیتر پایگاه امامت اسماعیلیه انتخاب کرد و آن را دیوان امامت اسماعیلیه نامید
کریم ومهربان آقاخان را شخصی پررنگ در کارها خیریه و بیزنس شمرده و گفته‌اند وی مانند مدیر‌جمهور یک مرز و بوم آیتم احترام قرار می‌گرفت.[۹] او‌را پاد شاه سوای مرزو بوم نیز نامیده‌اند.[۱۰] گفته میگردد که وی بیشتر به اصلاح وضع اقتصادی، اجتماعی و آموزشی پیروانش عشق و علاقه داشت.[۱۱] براساس فهرست منتشر گردیده از سوی «راءس سلطنتی مطالعات راهبردی اسلامی» در پایتخت اُرْدن، آقاخان به دلیل کار‌ها و همت‌های بشردوستانه و خیرخواهانه، از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۲۵م جزو پنجاه شخصیت تأثیرگذار و فعال در دنیا اسلام گزینش گردیده است.[۱۲]

شیعه ها اسماعیلی آقاخانیه، کریم و مهربان آقاخان را از نسل فرستاده(ص) میدانند.[۱۳] مهربان الحسینی را در کشورهای اروپایی،‌ معمولاً حضرت تبارک پرنس کریم ومهربان آقاخان چهارم می‌نامند.[۱۴]

آقاخانیه تداوم اسماعیلیه نزاریه و منسوب به حسنعلی سلطان ملقب به آقاخان محلاتی (درگذشت ۱۲۹۸ق)، امام چهل و ششم نزاریان، میباشند.[۱۵] کنیه آقاخان از سوی فتحعلی پاد شاه قاجار به حسنعلی فرمان روا اعطا شد و از آن به سپس امامان اسماعیلیه نزاریه با تیتر آقاخان خوانده شدند.[۱۶]

طبق وصیت‌طومار کریم و مهربان آقاخان و سنت اسماعیلیه مطابق انتخاب امام از سوی امام گذشته، بعداز کریم ومهربان آقاخان، فرزندش رحیم آقاخان (متولد ۱۹۷۱م) به‌تیتر پنجاهمین امام اسماعیلیه معرفی شد
مهربان آقاخان، در روزگار امامتش بر اسماعیلیه، شغل‌های فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی زیادی در کشورهای متعدد داشت. نقل شده ده‌ها درمان‌گاه، مکتب، دانش کده و مرکزها خدماتی و فرهنگی از سوی وی در بخشها متفاوت دنیا ایجاد شده است ازجمله کالج آقاخان در کراچی پاکستان.[۱۸] مؤسسات ذیل امان اورا بیش تر از سیصد مؤسسه آموزشی و دویست مؤسسه بهداشتی برشمرده‌اند.[۱۹] بعضی از شغل‌های آقاخان عبارتند از:
تأسیس کانال توسعه و گسترش آقاخان یا این که بنیاد آقاخان (AKDN) در ژنو سوئیس در سال ۱۹۶۷م.[۲۰] این سازمان، تیم‌ای از مؤسسات غیردولتی میباشد که برای بهبود معاش و توانمندسازی عموم کشورهای در حالا گسترش، به‌ویژه در آسیا و آفریقا شغل می‌نماید. این کانال در بیشتراز سی مرز و بوم فعال میباشد.[۲۱] و پروژه‌هایی مانند ارسال امداد‌های بشردوستانه و تشکیل داد مریض‌خانه‌ها، مدرسه های و مرکز ها فرهنگی در بخش ها محروم را ایفا می‌نماید.[۲۲]
تأسیس مشوق میان‌المللی معماری آقاخان در سال ۱۹۷۶[۲۴] یا این که ۱۹۷۷م[۲۵] که پیرو شناسایی، تشویق و رواج معماری و پاسخگویی نیازهای عالم اسلام.[۲۶]
محرک موسیقی آقاخان که با غرض ارج نهادن به ابتکار، یادگرفتن و محافظت و احیای موسیقی در دنیا اسلام و کشورهایی که مسلمان‌ها حضور برجسته دارا هستند، از سوی آقاخان چهارم مبنا‌گذاری گردیده‌است.[۲۷]
تأسیس سازمان رواج سرویس ها صنعتی در سال ۱۹۶۳م و صندوق توسعه و گسترش اقتصادی آقاخان در سال ۱۹۸۴م از سایر عمل‌های آقاخان چهارم به شمار می‌رود.[۲۸] وی اپلیکیشن‌هایی نیز برای معماری اسلامی در دانشکده‌هایی همانند دانشکده هارْوارد و مؤسسه تکنولوژی ماساچوسِت داشت و در تجدید بنا بناهای تاریخی اسلامی در بخش ها گوناگون عالم نقش داشت

تعداد صفحات : 48

درباره ما
موضوعات
آمار سایت
  • کل مطالب : 483
  • کل نظرات : 0
  • افراد آنلاین :
  • تعداد اعضا : 0
  • بازدید امروز :
  • بازدید کننده امروز : 1
  • باردید دیروز :
  • بازدید کننده دیروز : 0
  • گوگل امروز :
  • گوگل دیروز :
  • بازدید هفته :
  • بازدید ماه :
  • بازدید سال :
  • بازدید کلی :
  • <
    اطلاعات کاربری
    نام کاربری :
    رمز عبور :
  • فراموشی رمز عبور؟
  • خبر نامه


    معرفی وبلاگ به یک دوست


    ایمیل شما :

    ایمیل دوست شما :



    لینک های ویژه