بهترین مرجع مسجد قبا مشهد

باسِم کربلایی (به دنیا آمدن: ۱۹۶۶م) از مداحان شیعه که فعالیتش بیشتر در پوسته تواشیح و سینه‌زنی میباشد.[۱] اورا با القابی همانند خادمُ الحسین، پاد شاهُ المنابر و مَزامیرُ الحسین تعریف کرده‌اند.[۲] جلوگیری از به‌کارگیری آلات موسیقی را از خصوصیت‌های اثر ها وی دانسته‌اند.[۳] مداحیِ اورا متأثر از حمزه الصغیر، مداح عراقی، مسجد قبا مشهد میدانند.[۴]

باسم کربلایی در بالا عموماً از اشعار جابر الکاظمی، شعر سرا عراقی، به کار گیری می کرد؛ البته به دنبال از اشعار شاعران دیگر نیز استفاده نمود.[۵] وی در کشورهای مختلفی همانند کشورهای لبه خلیج عجم، لبنان، سوریه، انگلیس و ایالات متحده به اجرای نرم‌افزار پرداخته میباشد.[۶] از در میان اثرها کربلایی می‌اقتدار به تواشیح صلواتٌ[۷] و سینه‌زنی‌های تَزورونی، یُسَجِّلنی و لیش تأخر عباس (اینجانب البین) اشاره نمود.[۸] او هر ساله آلبومی را ضبط و منتشر می‌نماید؛ بنات النبی، باسم، هذه الحکایة، یا این که حسین، آن‌گاه ما أشوفک، صلی الموت، یوم الأربعین، للبکاء بقیة، قائدنا الحسین، تلک الصرخة، مجانینک، یسجلنی، صلوات و تزورونی از گالری‌های آدرس مسجد قبا مشهد انتشاریافتهٔ اوست.[مستلزم منبع]

باسم کربلایی در سال ۲۰۱۶م به جهت قرائت قصیده‌ای به اسم جِبْت و طاغوت، در کویت، از ایفا هرگونه شغل بازداشتن شد.[۹] برخی از مدل و محتوای مدیحه‌های وی نقد می‌نمایند. برای مثال، باسم در رثای محمد الدرّه، بچه فلسطینی که به وسیله نظامیان صهیونیستی کشته شد، مدیحه‌ای خواند و برخی با ادعای اینکه مدیحه‌خوانی بایستی به حافظه اهل‌بیت(ع) و چهارده معصوم باشد، از وی نقد رزرو مسجد قبا مشهد کردند.[۱۰]

باسم کربلایی در سال ۱۹۶۶م در کربلا دیده به جهان گشود.[۱۱] اسم اساسی وی بَسّام و اسم پدرش اسماعیل میباشد.[۱۲] به‌برهان این که خانواده‌اش اصالتاً اهل ایران بود، در سال ۱۹۸۰م از عراق اخراج شد و به‌یار و همدم خانواده به اصفهان، زادگاه پدربزرگش برگشت.[۱۳] باسم در به عبارتی سال،‌ به یادگرفتن خواندن قرآن و آنگاه فراگیری مداحی، زیر یاددادن ملا تقی کربلایی پرداخت.[۱۴] باسم کربلایی مدتی در کویت بومی شوید و آن‌گاه در سال ۲۰۰۷م به عمان رفته و در آن‌جا سکونت کرد.[۱۵] وی از همسر عمانی خویش مالک پنج فرزند میباشد.[۱۶] او به دو گویش عربی و فارسی مسلط میباشد[۱۷] و به فراگیری مداحی نیز شماره تلفن مسجد قبا مشهد می پردازد.[۱۸]

به نقل از برخی خبرگزاری‌ها وی اولی مداح عراقی میباشد که مداحی خویش را در استودیو ضبط کرد.[۱۹] مارک BK، عرضه‌کننده محصولاتی همانند بو و ادکلن، شال عزا و... وابسته به اوست. بیشتر اثر ها ویدیویی باسم کربلایی با این مارک منتشر می گردد.[۲۰]

توقیع اَمَّا الحَوادِثُ الواقِعَه، طومار‌ای از امام مجال(عج) میباشد که به‌تیتر یک کدام از برهان روایی ولایت عالم آیتم به کار گیری قرار گرفته میباشد. این توقیع در جواب به طومار اسحاق بن یعقوب صادر گردیده که بوسیله محمد بن عثمان عمری (دو‌مین نائب خاص) به مسجد قبا مشهد امام مجال(عج) رسیده بود.

درین توقیع، امام(عج) عموم را در حادثه ها و پیشامدها به راویان حدیث ارجاع داده میباشد. بیان شده غرض از راویان حدیث، عده ای می‌باشند که با فهم و شعور و ادراک معنای ماجرا، آن را نقل می‌نمایند که به عبارتی فقها میباشند. روحانی مرتضی انصاری این نظر را دارد منظور از «حادثه ها»، مطلق اموری میباشد که از دید عقلی، عرفی و دینی می‌بایست در آن ها به مدیریت قوم و قبیله مراجعه کرد. همینطور پیرو، امام(عج) فقها را حجت خویش معرفی کرده که در سود ولایت برای فقها ثابت آدرس مسجد قبا مشهد میشود.

مدرک این توقیع که در کتاب ها دارای اعتبار روایی گفته شده، به‌خیال و خاطر وجود نداشتن توثیق برای اسحاق بن یعقوب، محل گفت و گو و اختلاف رزرو مسجد قبا مشهد میباشد.

رده و عنایت
توقیع «اَمَّا الحَوادِثُ الواقِعَه» از اسحاق بن یعقوب بیان شده و یک کدام از دلیل روایی ثابت ولایت عالم میباشد.[۱] این توقیع در جواب به طومار اسحاق بن یعقوب صادر گردیده که به وسیله محمد بن عثمان عمری (دو‌مین نائب خاص) به امام مجال(عج) شماره تلفن مسجد قبا مشهد رسیده بود.[۲]

همینطور گفته‌اند این توقیع در کتاب ها اربعه نقل نشده، البته روضه خوان صدوق در کمال‌الدین[۳] و روحانی طوسی در الغیبه[۴] این توقیع را از روحانی کلینی نقل کرده‌اند. افزون‌بر این دو کتاب، این توقیع در کتاب ها روایی دیگری همانند اعلام الوری طبرسی،[۵] الخرائج و الجرائح راوندی[۶] و احتجاج طبرسی[۷] و همینطور مجامع روایی مثل بحار الانوار[۸] و وسائل الشیعه[۹] نقل شد‌ه‌است.

محتوا
این ماجرا به گزارش روضه خوان صدوق در کمال الدین و ترجمه آن به‌این گستردن میباشد:

متن ترجمه
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عِصَامٍ الْكُلَيْنِيُّ (رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ) قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُاینترنتَ‌ الْكُلَيْنِيُّ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ يَعْقُاینترنتَ قَالَ: سَأَلْتُ مُحَمَّدَ بْنَ عُثْمَانَ الْعَمْرِيَّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنْ يُوصِلَ لِي كِتَاباً قَدْ سَأَلْتُ فِيهِ عَنْ مَسَائِلَ أَشْكَلَتْ عَلَيَّ فَوَرَدَتْ فِي التَّوْقِيعِ بِخَطِّ مَوْلَانَا صَاحِبِ الزَّمَانِ ع‌ أَمَّا مَا سَأَلْتَ عَنْهُ أَرْشَدَكَ اللَّهُ وَ ثَبَّتَكَ .... وَ أَمَّا الْحَوَادِثُ الْوَاقِعَةُ فَارْجِعُوا فِيهَا إِلَى رُوَاةِ حَدِيثِنَا فَإِنَّهُمْ حُجَّتِي عَلَيْكُمْ وَ أَنَا حُجَّةُ اللَّهِ عَلَيْهِمْ .... وَ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا إِسْحَاقَ بْنَ يَعْقُاینترنتَ وَ عَلى‌ مَنِ اتَّبَعَ الْهُدى‌.[۱۰] اسحاق‌بن یعقوب می‌‏گوید: «از محمد بن عثمان - رضى الله عنه - خواستم طومار من را كه مشمول پاره‏‌اى از مسائل مشكلى كه برایم اتفاق افتاده بود، به حوزه‌ مقدسه نثار داراست. (وی هم عهده دار شد) و پاسخ آن به خط مولایم امام فرصت(ع) به‌این قرار صادر شد: «آفریدگار تو‌را هدایت كند و بر اطمینان حق اثبات و استوار بدارد. این كه سؤال كرده‌اى .... و ولی حوادثى كه براى شما پدید می‌‏آید (و حكم آن را نمی‌‏دانید) پس رجوع و برگشت كنید به راویان حدیث ما؛ چون آنان حجت اینجانب بر شما می‌باشند، و اینجانب هم حجت معبود بر آن ها هستم ... و درود بر تو ای اسحاق بن یعقوب و بر هر هر که از هدایت تاسی نماید.

.

اعتبار
درخصوص اعتبار سندی این توقیع، دو انواع مطرح گردیده است:

گونه های اولیه: از فی مابین راویان این توقیع، محمد بن محمد بن عصام کلینی و اسحاق بن یعقوب توثیق ندارند.[۱۱] آورده شده از آن‌جا که ابن عصام کلینی در گواهی توقیع منقول در کتاب الغیبه روضه خوان طوسی واقع نشده، لذا فقط اختلال توقیع، اسحاق بن یعقوب میباشد.[۱۲] وی شخصی ناشناخته میباشد و توثیقی برای وی ذکر نشده میباشد. لذا توقیع قابل استناد وجود ندارد.[۱۳]
ولی علامه تُستری دانا رجالی قرن چهاردهم خورشیدی، اورا اخوی روضه خوان کلینی می‌‌داند؛ چون در ورژن کمال الدین وی «و السلام عليك يا اسحاق بن يعقوب الكلينی» آمده میباشد.[۱۴]

جواب‌هایی به‌این انواع داده شد‌ه‌است:

حدیث غدیر از مشهورترین روایات منقول از رسول اکرم(ص) که با عبارت «مَنْ کُنْتُ مَولاهُ فَعَلِی مَولاهُ؛ کسی که اینجانب مولای وی هستم، پس علی(ع) مولای اوست» در ثابت امامت و خلافت امام علی(ع) در منابع دارای اعتبار شیعی و اهل‌سنت مسجد قبا مشهد نقل شد‌ه‌است.

متکلمان شیعه و گروهی از عالمان اهل‌سنت لفظ «مولی» در‌این حدیث را با اعتنا به شرایط صدور حدیث و شواهد متفاوت، به معنای حق تقدم در تصرف و درایت کارها دانسته و از این روش برای ثابت خلافت و امامت امام علی(ع) به آن استناد کرده‌اند. ازجمله شواهد عبارت «أَ لَسْتُ‏ أَوْلى‏ بِکُم مِنْ أَنْفُسِکُم‏» آدرس مسجد قبا مشهد میباشد که فرستاده

با آن از عموم اقرار گرفت که نسبت به آنان حق تقدم و سزاوارتر از خودشان میباشد و فورا گزاره «اینجانب کنت مولاه فعلی مولاه» را به گویش آورد. ازاین‌رو، مولی در «اینجانب کنت مولاه...» نیز به به عبارتی معنای حق تقدم در پاراگراف اولیه میباشد. اهل‌بیت(ع)، بعضا از خلفا مانند قدمت بن عبدالعزیز و مأمون عباسی و اشخاص پررنگ‌ای همانند عبدالله بن جعفر و عمار یاسر برای ثابت امامت امام علی(ع) به حدیث غدیر احتجاج و مُناشَدَه رزرو مسجد قبا مشهد کرده‌اند.

بعضا از متکلمان شیعه با استناد به‌این حدیث به ثابت خصوصیت‌های امامت همانند پاکی و مفترض الطاعة شماره تلفن مسجد قبا مشهد پرداخته‌اند.

اکثری از عالمان شیعه و اهل‌سنت حدیث غدیر را متوالی و درست دانسته‌اند. روحانی طوسی گفته میباشد که امت مسلمان بر صدق این حدیث اجماع دارا هستند؛ هرچند به معنی آن اختلاف‌حیث وجود داراست. به اعتقاد وی، در شریعت اسلام هیچ حدیثی مانند حدیث غدیر به طور متوالی و با سندهای مختلف نقل نشده میباشد. علامه امینی در کتاب الغدیر، ۱۱۰ نفر از صحابه و ۸۴ نفر از تابعین و ۳۶۰ نفر از علمای اهل‌سنت از اولِ قرن دوم تا قرن چهاردهم را اسم می برد که حدیث غدیر را نقل کرده‌اند.

متن حدیث
عبارت «مَنْ کُنْتُ مَولاهُ فَعَلِی مَولاهُ (هرکه اینجانب مولای وی هستم، پس علی مولای اوست.)» که بخشی از خطبه غدیر میباشد، با تیتر حدیث غدیر به شهرت رسیده است.[۱] این حدیث از مشهورترین روایات نبوی شمرده گردیده است.[۲] در برخی از نقل‌ها عبارت «اللَّهُمَّ وَالِ مَنْ وَالاهُ وَ عَادِ مَنْ عَادَاهُ»[۳] و در برخی دیگر علاوه بر آن عبارت «وَ انْصُرْ مَنْ نَصَرَهُ وَ اخْذُلْ مَنْ خَذَلَه‏»[۴] نیز به همدم گزاره «اینجانب کنت مولاه...» نام برده میباشد. حدیث غدیر در بعضا از منابع به طور «مَنْ کُنْتُ وَلِیَّهُ فَعَلِیٌّ وَلِیُّهُ» نقل گردیده است.[۵]

تابلوی غدیر تاثیر محمود فرشچیان
دلالت حدیث بر امامت امام علی(ع)
متکلمان شیعه برای ثابت خلافت و امامت امام علی(ع) به حدیث غدیر استناد کرده‌اند.[۶] از دید وی، لفظ «مولی» در‌این حدیث با دقت به شرایط صدور حدیث و شواهد مختلف، به معنای حق تقدم در تصرف و دور اندیشی کارها میباشد[۷] و از این شیوه بر امامت امام علی(ع) دلالت دارااست؛[۸] چون هیچ کس غیر از امامِ واجب الطاعة، بر درایت کارها عموم حق تقدم ندارد.[۹] به اعتقاد روحانی صدوق، وقتی که اطاعت و فرمانبری از علی(ع) بر همگی واجب شد، وی مستحق امامت خواهد بود؛ چون امامت به معناى پيروى و اطاعت كردن و مبنی بر خلق و خوی امام فعالیت كردن و صحبت بیان کردن‏ میباشد.[۱۰] روضه خوان طوسی گفته میباشد مفسران فارغ از اختلاف معتقدند که منظور از او‌لین و لایق بودن فرستاده(ص) به مؤمنین نسبت به خودشان، حق تقدم در درایت کارها آنان و وجوب اطاعت از فرستاده میباشد. هیچ کس جز رسول و امام نسبت به دانایی کارها عموم سزاوارتر وجود ندارد. براین اساس در حین حضور و وجود فرستاده(ص)، خویش نبی و در خلا فرستاده، امام لایق و او‌لین به دور اندیشی کارها آنهاست.[۱۱]

وِیلِیام مُونْتْگُومِری واتْ (۱۹۰۹ - ۲۰۰۶م) اسلام‌شناس و خاورشناس مسیحی که از پیامبرشناسان پررنگ و دارای اسم و رسم و از پر رنگ‌ترین مفسران غیرمسلمان اسلام در غرب به شمار می‌رود. آوازه وی در دنیا اسلام را به دلیل تألیف کتاب‌هایی درباره سیره رسول اکرم(ص) ازجمله کتاب «محمد در مکه» و «محمد در مدینه» و «محمد، فرستاده و سیاستمدار» مسجد قبا مشهد دانسته‌اند.

حوزه تحقیق و تحقیق وات پیرامون اسلام، قرآن، سیره و شخصیت فرستاده(ص) و فلسفه اسلامی آورده شده میباشد. بیش تر از سی کتاب و ده‌ها نوشته‌ی علمی در‌این حیطهها از وی منتشر گردیده است که بعضا به فارسی و لهجه‌های دیگر نیز ترجمه آدرس مسجد قبا مشهد گردیده‌است.

با اینکه وات را در تفحص و آثارش منصف و دارنده نگاه خیرخواهانه به اسلام و رسول(ص) دانسته‌‌اند، البته برخی از باورها و آثارش به ویژه پیرامون وحی و سیره رسول(ص) گزینه عیب گیری اندیشمندان و پژوهشگران مسلمان قرار گرفته میباشد. بعضی سرچشمه استنباط‌ها و طریقه‌های غلط وات درباره اسلام را بازرسی و مطالعه پیرامون اسلام از منظر مسیحیت و خاستگاه غربی رزرو مسجد قبا مشهد فته‌اند.

مقام
ویلیام مونتگومری وات (William Montgomery Watt)، اسلام‌شناس و خاورشناس مسیحی و مدرس لهجه عربی و مطالعات اسلامی دانش گاه ادینبورگ بود.[۱] او مدیریت قسمت مطالعات عربی و اسلامی دانشکده ادینبورگ نیز بود.[۲] اورا از پیامبرشناسان پر رنگ و پر اسم و شماره تلفن مسجد قبا مشهد رسم قرن بیستم

[۳] و از پررنگ‌ترین مفسران غیرمسلمان اسلام در غرب[۴] برشمرده‌اند. آوازه وات در عالم اسلام را به دلیل تألیف پنج کتاب درباره سیره رسول اکرم(ص) ازجمله کتاب «محمد در مکه» و «محمد در مدینه» دانسته‌اند.[۵] این دو کتاب جزو شایسته ترین کتاب‌ها درباره فرستاده(ص) تلقی گردیده است.[۶]

کتاب انگلیسی محمد، فرستاده و سیاستمدار.
حوزه استیناف و تحقیق وات پیرامون اسلام، قرآن، شخصیت و سیره و نبی(ص) و فلسفه اسلامی آورده شده میباشد.[۷] اثر ها وی درباره تاریخ اسلام و سیره نبی را دارنده جایگاهی ویژه فی مابین اندیشمندان مسلمان و غیرمسلمان دانسته‌اند.[۸] گفته میشود وات معاش‌اش را برای رواج رای زنی دربین مسیحیان و مسلمان ها وقف کرده بود.[۹]

اصلاحیه و گستردن وات بر کتاب «درآمدی بر قرآن» تاثیر ریچارْد بِلْ را تحولی گرانقدر در مطالعات قرآن به شمار آورده‌اند.[۱۰] مهم ترین دگرگونی وی، تأکید بر مراعات عقاید مسلمانها درباره الهی بودن قرآن و نزول وحی بر حضرت محمد(ص) اورده شده میباشد.[۱۱] آورده شده شرق‌شناسان قبل از وی ازجمله ریچارد بل،‌ قرآن را نتایج تفکر حضرت محمد(ص) می‌پنداشتند خیر وحی الهی.[۱۲]

از لحاظ بعضا دانشمندان، خط‌سیاق فکری پر‌نور و انصاف و نگاه خیرخواهانه مونتگومری وات به تاریخ و سیره رسول(ص) باعث گردیده اسم وی بین اندیشمندان و محققان مسلمان به خیر و خوبی حافظه گردد و آثارش آیتم اعتنا مسلمان‌ها قرار بگیرد.[۱۳] ترجمه اثرها او به فارسی و عربی و چاپ‌های مختلف برخی از آن‌ها‌را مثال‌ای از اعتنا و اقبال مسلمانها به وات تلقی شد‌ه‌است.[۱۴]

وات کنیه افتخاری «واپسین شرق‌شناس» را از جامعه ایونا اخذ کرد و در سال ۲۰۰۶م در فهرست برترین ششمی همایش جهانی رخ‌های به یاد ماندنی کشور‌ایران قرار گرفت.[۱۵]

گفته میگردد عبدالکریم سروش در تأثیرپذیری قرآن و نبی از فرهنگ و تمدن دوران و تشبیه رسول به شعر سرا[۱۶] و سلمان رشدی درباره افسانه غرانیق در کتاب آیه ها شیطانی‌اش[۱۷] متأثر از وات بوده‌اند.

مَهر یا این که مهریه مالی میباشد که مرد به هنگام وصلت، برای پرداخت به زن بر ذمه میگیرد. مهریه حق زن میباشد و وی میتواند فورا بعداز عقد آن را مطالبه نماید، این حق بعداز فوت زن به ورثه وی میرسد و آن ها میتوانند آن را از مرد مطالبه مسجد قبا مشهد نمایند.

انتخاب نشدن مهریه پیش از تزویج موقت (به فتوای بیشتر مراجع) سبب بطلان آن میگردد. قرآن به مردان سفارش می‌نماید مهریه زنان را با رضایت بدون نقص پرداخت نمایند و حق ندارند در شکل دلزدگی، زن را آزار دهند تا از مهریه خویش صرف حیث نماید یا این که بخشی از آن را آدرس مسجد قبا مشهد بازگرداند.

مهریه‌های هنگفت ، خطاها مختلف اجتماعی به وجود آورده و مردان زیاد را به زندان افکنده میباشد. در روایات، فراوانی مَهر از بد قدمی زن دانسته گردیده و پیشنهاد به مهریه زیر و مَهر السُّخیر گردیده که حدود ۱۲۵۰ تا ۱۵۰۰ گرم نقره میباشد(که در آن فرصت هم اندازه حدود ۱۷۰ تا ۲۲۳ گرم طلا و جواهرات رزرو مسجد قبا مشهد بوده میباشد).

پیشینه مهریه
مهریه در لغت به معنای جنسی میباشد که در هنگام نکاح بر عهدۀ شوهر قرار میگیرد و در اصطلاح حقوقی نیز مهر یا این که صداق مالی میباشد که زن بر تاثیر تزویج صاحب و مالک آن می شود و مرد مکلف به پرداخت آن به زن شماره تلفن مسجد قبا مشهد می‌گردد.[مستلزم منبع]

سیرتکامل‌هایی از مهریه قبل از اسلام نیز در ضابطه حَمورابی و در بین زرتشتیان و جمهوری اسلامی ایران باستان و اعراب و یونانیان وجود داشته میباشد البته در بین مسیحیان اینگونه قانونی نیست.[مستلزم منبع]

در پیشین، پدران و ماد‌رها، مهر را حقّ الزحمه و شیربهای خویش می‌دانستند؛ به‌این جهت، در نکاح شغار که ترسیم نا‌آگاهی بود، معاوضه دختر یا این که خواهر، مهریه شمرده می شد سوای آنکه، به زن منفعت‌ای رسد. اسلام این ترسیم را منسوخ کرد.[۱] بعد از تحقق عقد تزویج، ارتباط زوجیت فی مابین طرفین تولید و دستمزد و تکالیفی برای طرفین مقرر میگردد که از جملۀ آن تکالیف پرداخت نفقه، مهریه، اجرت المثل، نحله و در شکل شرط هنگام عقد، تنصیف اموال مرد است که برخی از این‌ها با عقد تزویج به عهدۀ شوهر میباشد مثل نفقه و مهریه و برخی از آن ها مشروط به تحقق جدایی و طلاق فی مابین آن هاست مثل اجرت المثل و نصف کردن بودجه مرد.[مستلزم منبع]

گزینش مهر قبل از تزویج دایم مایحتاج وجود ندارد و دو طرف می توانند بعد از عقد روی آن توافق نمایند، البته در شکل معلوم نبودن آن در وصلت موقت، مبنی بر فتوای بیشتر مراجع پیروی، عقد فسخ میباشد.[۲]

برده‌داری نهادی اجتماعی و حقوقی میباشد که بر پایه ی آن، شخصی به‌تیتر برده در مالکیت دیگری قرار گرفته و محدودیت‌هایی را پیدا می‌نماید. این پدیده در بیشتر فرهنگ‌های باستانی ترویج داشته و بعداز ظهور اسلام نیز تا قرن بیستم میلادی ادامه یافت. در قرآن و احادیث، مطالب زیادی درباره بردگان و کنیزان آمده و در فقه شیعه نیز در ابواب متعدد مانند عتق، دور اندیشی، مکاتبه و استیلاد پژوهش مسجد قبا مشهد گردیده است.

فقیهان شیعه درباره حکم برده‌داری نگرش‌های متفاوتی دارا‌هستند؛ بعضی آن را حکمی مستمر دانسته‌اند که با از دربین رفتن زمینه در کار منتفی گردیده و گروهی دیگر آن را موقت و متعلق به موقعیت قبلی شمرده‌اند. اسلام این بنیان را به طور حکم امضایی آدرس مسجد قبا مشهد عهده دار شد،

ولی طرق برده‌گیری را محصور ایجاد کرد، حقوق و دستمزد انسانی و تخفیف‌هایی در تکالیف و مجازات‌ها برای آن‌ها مقرر کرد، به خلق پسندیده با بردگان پیشنهاد نمود و آزادی آنان‌را از خط مش‌هایی زیرا کفارات، مصرف زکات، مکاتبه و آگاهی رزرو مسجد قبا مشهد هموار کرد.

سیره نبی(ص) و امامان(ع) سرشار از خلق و خوی انسانی با بردگان و اهتمام به آزادسازی آن‌ها میباشد؛ چنان‌که شمار متعددی از بردگان به دست آن‌ها آزاد شدند و برخی کنیزان نیز مامان امامان شیعه بودند. اثرها مستقلی درباره برده‌داری بوسیله اندیشمندان شیعه نگاشته گردیده است که به عنوان مثال آنان کتاب بردگی در اسلام تاثیر مرتضی مطهری شماره تلفن مسجد قبا مشهد میباشد.

منزلت برده‌داری در اسلام
برده‌داری به معنای مالکیت آدم بر آدم دیگر میباشد که موجب محدودشدن دستمزد مملوک (برده) نسبت به آدم آزاد میگردد.[۱] این پدیده را از رسومی دانسته‌اند که به طور تقریب بین کل ملت‌های دنیا رایج بوده میباشد. بعد از ظهور اسلام نیز این بنیان در ساختار اقوام متعدد دنیا تا قرن ۱۹ و ۲۰ میلادی پابرجا بوده میباشد.[۲]

در قرآن، آیاتی وجود دارااست که به قضیه بردگان و کنیزان (ما مَلَکَت أَیمانُکُم) اشاره دارااست. برای مثال در گفت و گو محارم در تزویج[۳] و ارتباط ها زناشویی.[۴] احادیث فراوانی نیز در ارتباط با احکام بردگان و سفارش‌های اخلاقی مربوط به آنها در کتاب ها روایی شیعه نقل شد‌ه‌است. برای مثال کِتَابُ الْعِتْقِ وَ التَّدْبِیرِ وَ الْکِتَابَة در الکافی،[۵] بَابُ الْعِتْقِ وَ أَحْکَامِه در اینجانب لایحضره الفقیه،[۶] کتاب العِتق در استبصار،[۷] بَابُ السَّرَارِیِّ وَ مِلْکِ الْأَیْمَان در تهذیب الاحکام[۸] عنوان ها قسمت‌هایی می‌باشند که‌این احادیث در آن ها گزارش گردیده‌اند.

احکام بردگی در کتاب ها شرعی شیعه در مورد‌هایی پایین عنوان ها: عتق، دور اندیشی، مکاتبه، و استیلاد -که جهت‌گیری همگی آن ها آزادسازی برده می باشد- مطرح گردیده است. در دیگر ابواب دینی همانند صلات، زکات، حج، جهاد، بیزنس، قرض، وکالت، نکاح، نذر، لقطه، ارث، قصاص، حدود و دیات به تناسب از احکام مرتبط با برده مشاجره گردیده است.[۹]

ابوجعفر عبدالله منصور دارای اسم و رسم به منصور دَوانیقی (حکومت:۱۳۶-۱۵۸ق)، دومی خلیفه عباسی و از نوادگان عباس بن عبدالمطلب. او‌را اولیه کسی دانسته‌اند که در طی خلافتش، میان عباسیان و علویان فتنه انداخت. به امر وی بخش اعظمی از سادات حسنی زندانی شدند. وی هم‌بعدازظهر امام درستگو(ع) بود و بنابر نقل ابن شهر آشوب، وی را به شهید شدن مسجد قبا مشهد رساند.
وزیر و وزرا و امرای سرشناس
ابومسلم خراسانی • ابوسلمه ضمن • یحیی بن خالد برمکی • فضل و ادب بن یحیی برمکی • جعفر بن یحیی برمکی • حمید بن قحطبه طائی • علی بن عیسی بن ماهان • ادب بن ربیع • ادب بن آسوده • طاهر بن حسین • عضدالدوله دیلمی • عیسی بن یزید آدرس مسجد قبا مشهد جلودی
امامان هم‌بعد از ظهر
امام راستگو • امام کاظم • امام رضا • امام جواد • امام هادی • امام عسکری • امام مهدی(عج)
رویدادهای اصلی
قیام محمد نفس زکیه • حادثه رزرو مسجد قبا مشهد فخ
نبو

معاش‎طومار
عبدالله بن محمد، فرزند علی بن عبدالله بن عباس بن عبدالمطلب در ۹۵ق در حمیمه به دنیا آمد.[۱] مادرش کنیزی از نژاد بربر بود و سلامه اسم داشت. لقب‌اش ابوجعفر و لقبش منصور بود.[۲] در جریان تکان عباسیان علیه بنی‌امیه برای به‌دست به چنگ آوردن خلافت، ابراهیم امام، اخوی منصور، اخوی دیگرش، سفاح را با وجود آنکه از منصور خرد‌خیس بود، جانشین خویش و نامزد خلافت قرار اعطا کرد؛ بیان شده چرا‌که مامان منصور، کنیز بود[۳] و منصور به ولیعهدی برگزیده شد. وی در خلافت سفاح، حکم دهنده جزیره (در بین دجله و فرات)، ارمنستان و آذربایجان شماره تلفن مسجد قبا مشهد بود.[۴]

خلافت
هنگامی سفاح (۱۰۵ - ذی‌الحجة ۱۳۶ق) درگذشت، منصور در مسافرت حج بود. وی خویش را به عراق رساند و زیرا از مدتی پیش به ولیعهدی مشخص گردیده بود زمام کارها را به دست گرفت و از عموم برای خویش بیعت گرفت.[۵]او در جواب به سوال سلیمان بن مهران دارای شهرت اعمش درباره قتل کننده حسین بن علی ذکر کرد که در حریق در دوزخ و جهنم میباشد؛ اعمش پرسید آیا آدم کش هر مورد از سایر فرزندان پیامبر معبود هم در دوزخ و جهنم میباشد؟ منصور سرش را مدتی لرزاند و بیان کرد وای برتو ای اعمش «الملک عقیم» و این گزاره را سه سکو تکرار کرد. [۶][یادداشت ۱]

خصوصیت‌ها
منصور خویش را سلطان می‌دانست. از وی نقل گردیده است که می‌اظهار‌کرد: خلفا، چهار نفرند: ابوبکر و قدمت و عثمان و علی؛ و پادشاهان، چهار نفرند: معاویه، عبدالملک بن مروان، هشام بن عبدالملک و اینجانب.[۷] از وی نقل گردیده‌است که می‌خاطرنشان کرد:

«ای عموم! اینجانب فرمانروا معبود بر روی زمین و پاسبان وی بر اموالش هستم. تقسیم میکنم آن را به عزم وی و عطا میکنم به اذن وی. خدا من را قفلی بر آن گذاشته که در صورتی بخواهد، آن را گشوده می‌نماید و به شما عطا می‌کند و روزی شما‌را تقسیم می‌نماید و در‌صورتی‌که بخواهد آن را قفل نماید، من را بر آن زیرا قفلی قرار می دهد.»[۸]
منصور شخصی حسودوبخیل و تنگ‌حیث بود و از کارگران و صنعت‌گران بر راز مبالغ ناچیز حسابرسی میکرد و از این رو به دوانیقی جهانی شد.[۹] (دانق یا این که دانگ یک ششمِ یک درهم میباشد) نقل گردیده است زمانی عبدالملک بن مروان خلیفه اموی مسجد الاقصی را سازه کرد، درهای آن را با صفحه‌های طلا جواهرات و نقره پوشاند، ولی منصور دوانیقی برای تعمیر مسجد، طلا جواهرات و نقره‌ها را از درها جداگانه کرد و تبدیل به سکه کرد.[۱۰]

مبتنی بر پیش‌گویی امام علی‌(ع) دومی خلیفه بنی‌عباس، یعنی منصور، خون‌ریزترین آن‌ها معرفی گردیده است. (و ثانيهم أفْتَكَهم) [۱۱] در‌این پیش‌گویی، امام علی(ع) از بر راز عمل وارد شدن دو حکومت بر مسلمانان خبر داده میباشد[۱۲] که بعضی حدیث‌شناسان این دو حکومت را بر خلافت بنی‌امیه و بنی‌عباس تطبیق کرده‌اند.[۱۳][یادداشت ۲]

زنده‌به‌گور کردن دختران یا این که دخترکُشی، از رسوم رایج در زمان نا آگاهی، قبل از ظهور اسلام میباشد. سازه به نقل از قرآن در آیه ها ۵۸ و ۵۹ سوره نحل، زمانی که به یکی مردان آن عصر خبر میلاد دختر داده میشد، رخ‌اش از ناراحتی تیره می‌گشت و دلش از غصه مالامال می شد. وی از خویشاوندان‌اش مخفی می شد و در فکر فرو می رفت که آیا دختر را با خواری نگه داراست یا این که او‌را زنده‌به‌گور مسجد قبا مشهد نماید.

وجود باورهای خرافی مانند مایه ننگ پنداشتن دختران، واهمه از فقر و علت‌های اجتماعی مانند ترجیح دادن پسران بر دختران را برخی از علت‌های دخترکشی در جامعه نادانی قبل از ظهور اسلام، به شمار آدرس مسجد قبا مشهد آورده‌اند.

با ظهور اسلام، این فرهنگ و تمدن جاهلی به‌شدت آیتم عیب گیری قرار گرفت و با آن به نزاع برخاست. برپایه آیه ها ۸ و ۹ سوره تکویر، در روز قیامت پدرانی که دختران خویش را زنده به گور کرده‌اند بازخواست میگردند که به کدامین گناه آنان را کشته‌اند. همینطور در آیه ۵۹ سوره نحل این شغل، ملامت شد‌ه‌است. افزون بر آن، سیره نبی(ص) در واکنش کریمانه و محترمانه با زنان و دختران خویش و سفارش به گرامی‌داشت فرزندان دختر را از جلوه‌های عملی پیکار اسلام با این فرهنگ و تمدن جاهلی رزرو مسجد قبا مشهد دانسته‌اند.

معرفی و تاریخچه
زنده به‌گور کردن دختران (به عربی: وَأد البنات)[۱] یا این که دخترکشی، عملی میباشد که به نقل از مورخان، بعضا از قبایل عرب در طول نا‌آگاهی و قبل از ظهور اسلام جاری ساختن می‌داده‌اند.[۲] سازه به نقل از قرآن در نشانه‌ها ۵۸ و ۵۹ سوره نحل، هنگامی که به یک کدام از این اشخاص خبر میلاد دختر داده می شد، از شدت حزن و حسرت، صورت‌اش سیاه می‌گشت و درونش از غصه و حزن مالامال می شد و به باعث این خبر بدی که به وی داده‌اند، از بستگان‌اش مخفی می‌گشت و در‌این پندار فرو می رفت که آیا این دختر را با خواری نگه داراست یا این که به اجبار اورا زنده به‌گور شماره تلفن مسجد قبا مشهد نماید.[۳]

برپایه آ‌ن‌چه مورخان گزارش کرده‌اند، این کار، قبل از اسلام، اول توشه در خویشاوندان‌ای به اسم «بنی‌تَمیم» ایفا گرفت.[۴] گفته میگردد در جنگی که میان «نُعمان بن مُنذر»، حکم دهنده عراق از سوی خسرو پرویز، و بستگان «بنی‌تمیم» در گرفت، تنی چند از دختران این فامیل به اسارت درآمدند. بعد از صلح، نمایندگانی از بنی‌تمیم، از نعمان درخواست رجوع و برگشت دختران‌شان را کردند؛ ولی بعضی از آن‌ها در اسارت تزویج کرده بودند.[۵] نعمان به آن‌ها تفویض اعطا کرد که به وطن خویش بازگردند یا این که در به عبارتی‌جا با همسران خویش بمانند. دختر «قیس بن عاصم» از نمایندگان بنی‌تمیم، ترجیح اعطا کرد با همسرش بماند که موجب حزن و خشم قیس شد و وی با خویش عهد و پیمان کرد که چنانچه برای او دختری به جهان بیاید او‌را در بدو به دنیا آمدن از میان پیروزشود.[۶] این فعالیت رایج شوید و به بقیه خاندان‌ها شیوع کرد.[۷]

بعضا نیز گفته‌اند که‌این فعالیت اول توشه در فامیل «ربیعه» بوجود آمد و آنگاه سرایت یافت.[۸] اینگونه نقل گردیده است که زمانی لحظه وضع حمل زنی فرا می سید، بالای حفره‌ای که از پیشین مهیا کرده بودند قرار می‌گرفت و بعد از وضع حمل در صورتیکه نوباوه به‌جهان آمده دختر بود، او‌را در آن حفره میانداختند و روی آن خاک می‌ریختند.[۹]

تزویج‌های فرستاده(ص) از مباحثی میباشد که در معاش فرستاده اکرم(ص) گزینه عیب گیری بعضا نویسندگان قرار گرفته میباشد. بعضا با توکل بر تعداد این تزویج‌ها، علت‌هایی غیرالهی به رسول(ص) نسبت داده‌اند؛ سید مرتضی عسکری این ادعاها را فقط ناشی از احادیث منسوب به عایشه میداند که در آنان فیس فرستاده(ص) ناسازگار با شأن و شخصیت وی رسم مسجد قبا مشهد گردیده‌است.

به گفته علامه طباطبایی، ادعای هوسرانی نبی(ص) پذیرفتنی وجود ندارد؛ به این دلیل که حدود بیست سال (حدود دوسوم معاش متأهلی) از معاش نبی تنها با حضرت خدیجه(س) گذشت و وصلت‌های دیگر وی نیز عمدتاً در سنین آخری قدمت و با زنان بیوه و سالخورده شکل پذیرفته آدرس مسجد قبا مشهد میباشد.

همینطور برای این تزویج‌ها مصالحی همانند تولید پیوندهای سیاسی با قبایل تعالی و بانفوذ، خودداری از تضارب‌های خونین و رویا رویی با رسوم جاهلی رزرو مسجد قبا مشهد گفته شده میباشد.

رده و عنایت
نوشته‌علمیٔ مهم: همسران فرستاده(ص)
درباره تعداد همسران فرستاده(ص) دربین تاریخ‌نگاران اختلاف لحاظ وجود داراست؛ به نحوی که بعضا شمار آن‌ها را ۱۳ بدن[۱] و بعضا دیگر ۱۵ بدن[۲] بیان کرده‌اند. برخی از منتقدان، این تعداد را نشانۀ عشق و علاقه شدید رسول به زنان تعبیر و تفسیر کرده‌اند.[۳] در مقابل، اکثر اندیشمندان مسلمان معتقدند این وصلت‌ها بر محور مصالح و هدف ها اسلامی انجام شده میباشد.[۴] اما چندهمسری در بعدازظهر نبی(ص) پدیده‌ای رایج بود،[۵] ولی با نزول آیه سوم سوره نساء تعداد همسران به چهار بدن محصور شد.[۶] بااین‌اکنون به موجب خصائص النبی (احکام ویژه فرستاده)، وی مجاز به داشتن بیش تر از چهار شماره تلفن مسجد قبا مشهد همسر بود.[۷]

عقیده‌ها در خصوص تزویج‌های رسول
درخصوص علل تزویج‌های گوناگون رسول چندین عقیده مطرح میباشد:

عقیده اولیه: بیشتر اندیشمندان اسلامی با استناد به بعضا از آيات قرآن و گزارش‌های تاريخی و همینطور برخی برهان‌های كلامی (مانند طهارت و خير‌خواهی برای ديگران)، معتقدند تزویج پيامبر با اين زنان، تنها به مقتضای مصلحت و حکمت بوده میباشد.[۸]

عقیده دوم: بعضا در تحليل تعداد همسران رسول(ص)، تمامی یا این که بیشتر وصلت‌های اورا ناشی از كامجويی جنسی و زن‌دوستی شدید پيامبر و هوا و هوس وی دانسته‌اند.[۹] بعضی نیز گرایش جنسی بالای فرستاده را نقطه‌ضعف وی قلمداد کرده‌اند.[۱۰]

عقیده سوم: حسن یوسفی اشکوری از نواندیشان اسلامی این نظر را دارد در بعضا از تزویج‌های نبی، مثلا وصلت با عایشه و حفصه که سن پاره ای داشته‌اند، ضمن مصالح همگانی اسلام و مسلمان ها و اشاعه احکام زنان به وسیله همسرانش، علت‌های مشروع فردی فرستاده (عشق و علاقه به زن و قدرت جنسی بالای وی) نیز دخالت داشته میباشد. او آیه ۵۲ سوره احزاب را نیز مؤید ادعای خویش می داند.[۱۱]

فلسفه تزویج‌های رسول
با اینکه چندهمسری در عصر رسول امری رایج بوده میباشد؛[۱۲] ولی با این اکنون، نقل شده فرستاده براساس حکمت‌هایی و در راستای مأموریت الهی (تبلیغ آیین اسلام)، تزویج‌های زیادی ایفا داده میباشد.[۱۳] برخی از دلایلی که برای تعدد همسران رسول(ص) نام برده، به گستردن پایین میباشد:

جلب نگهبانی قبایل و طوایف والا عرب و تقویت نفوذ سیاسی و اجتماعی خویش از منش لینک و پیوند سببی با آن‌ها. (مانند وصلت با عایشه)
اجرای حکم الهی و زدودن ذهن ها نادرست جاهلی. (مانند تزویج با زینب دختر جحش، همسر زید بن حارثه که فرزندخوانده فرستاده بود و بر پایه ی ترسیم نا‌آگاهی، اعراب فرزندخوانده را مانند فرزند می‌دانستند. از این رو بعداز درگذشت فرزندخوانده یا این که جدایی، با همسر وی تزویج نمی‌کردند)
تقویت رده اجتماعی زنان زخم‌چشم، همانند زنان بیوه و اسیر. (همگی همسران فرستاده(ص) بجز عایشه بیوه بودند)
دلجویی از زنان، به‌عامل زخم‌هایی که به‌خیال تایید اسلام، متحمل گردیده بودند. (مانند وصلت با ام‌حبیبه)
حفظ و تأمین معاش بیوه‌زنان حاجتمند (همسران شهدا) و یتیمان. (مانند وصلت با ام‌سلمه و زینب دختر خزیمه)
نماد دادن عظمت و قدرتمندی اسلام و مسلمانها. (مانند وصلت با صَفیّه)
محافظت زنان از خطرها جانی. (مانند تزویج با سوده)
آزادسازی اسیران و کنیزان. (مانند وصلت با جُوَیریه بنت حارث).[۱۴]

زیدیه یک کدام از فرقه‌های شیعه. رهروان آن معتقدند بعد از امامت حضرت علی(ع)، امام حسن(ع)، امام حسین(ع)، امام سجاد(ع) و زید بن علی، امامت به هر مردی از اولاد حضرت فاطمه(س) میرسد که عموم را به امامت خویش دعوت مسجد قبا مشهد نماید

و در ظواهر، عادل، دانا و شجاع‏ باشد و مؤمنان با وی برای جهاد بیعت‏ نمایند. این فرقه در سال‌های آغازین قرن ۲ هجری قمری/هشتم میلادی از شیعه منشعب شد. باور به قیام و پیکار از خصوصیت‌های اصلی زیدیه آدرس مسجد قبا مشهد میباشد.

زیدیان در طی تاریخ در طبرستان، مغرب، یمن حکومت تشکیل دادند. امامان زیدیه در یمن نزدیک به یازده قرن بر یمن حکومت کردند. واپسین دولت امامان زیدیه در یمن در کودتای جمهوری خواستار و سکولارها در سال ۱۹۶۲میلادی هلاک شد و جمهوری یمن رزرو مسجد قبا مشهد تشکیل شد.

یمن اقامتگاه اساسی زیدیان در زمان کنونی (قرن ۱۵ هجری قمری) میباشد. بر پایه ی برخی منابع حدود ۴۵ درصد جمعیت یمن، زیدی مذهب می باشند. ولی منابع دیگری معتقدند این جمعیت مرتبط با یمن شمالی میباشد و به وقتی‎ برمی‎‌خواهد شد که یمن به دو میهن شمالی و جنوبی تقسیم گردیده بود و بعداز اتحاد دو یمن، رهروان زیدیه حدود ۳۵ درصد جمعیت مجموع یمن را تشکیل می‎دهند. آن‌ها بیشتر دراستان‌‎های صَگردآوری، حَجَّه، ذِمار و صَنعا شماره تلفن مسجد قبا مشهد سکونت دارا هستند.

زیدیان بعداز این شورش تا دو دهه در انزوا بودند البته رفته رفته وارد عرصه‎ های فرهنگی و سیاسی گردیده و احزاب و تشکیلات زیادی را در یمن تأسیس کردند. تکان انقلابی انصارالله، جریان زیدیه محافظه‌‎شغل و جریان روشنفکری، جریان‎‌های فعال زیدیه در یمن به شمار می روند.

پیدایش
بعداز شهید شدن امام حسین(ع) بعضی از علویان، پندار قیام مسلحانه را تحت عنوان یکی شروط امامت و آیین نامه تقابل با ظالمان قلمداد کردند. با صورت‎‌گیری این تامل سیاسی در عصر امام سجاد(ع)، سنگ بنای زیدیه گذارده شد.[۱][۲]

اختلاف در میان علویان به دو طریقه نبرد فرهنگی یا این که قیام مسلحانه علیه دستگاه اموی برمی‎‌گشت. سود این اختلاف بعد از شهیدشدن امام زین‎‌العابدین(ع) پدیدآمد. جمع‌‎ای امامت امام باقر (ع) را پذیرفتند و گروهی دیگر به امامت زید بن علی اخوی امام محمد باقر(ع) معتقد و به زیدیه دارای شهرت شدند. بر این پایه شیعه هاِ معتقد به قیام مسلحانه، زید بن علی را بعد از امام علی(ع)، حسنین(ع) و امام سجاد(ع)[یادداشت ۱] تحت عنوان امام پنجم اهل بیت(ع) می‎دانند.[۳]

در بعضی از منابع از حسن مثنی تحت عنوان امام زیدیه بعد از امام سجاد(ع) مذکور گردیده‌است.[۴]

قیام زید بن علی
نوشته‌ی‌علمیٔ اساسی: قیام زید بن علی
بعد از آنکه حدود ۱۵ هزار نفر در کوفه با زید بن علی بیعت کردند، وی اراده خویش را برای قیام علیه هشام بن عبدالملک، خلیفه اموی، جزم کرد. این در حالی میباشد که شماری نیز در بصره، مدائن و خراسان با زید بیعت کرده بودند. هنوز نیرو‎های زید برای قیام ساماندهی نشده بودند که والی عراق با سپاهی به مخفیگاه او حمله کرد و زید با خروج زودتر از موعد خویش در ماه محرم از سال ۱۲۲ قمری با دویست نفری که یاور او بودند به نبرد با سپاه اموی رفت و در ۲۴ یا این که ۲۵ محرم سال ۱۲۲ق به شهیدشدن رسید.[۵] بعداز درگذشت زید، شیعیانی که معتقد به فکر قیام به سیف و خروج علیه حکم دهنده ظالم بودند، زید را تحت عنوان امام سوای نص دانسته و به زیدیه مشهور شدند.[۶]