سید عبدالرّزاق بن محمد موسوی مُقَرَّم (۱۳۱۶-۱۳۹۱ق) معروف به مقرم، دانا شیعی قرن چهاردهم هجری. آوازه وی، به خیال تألیف کتابهایی درباره معاش اهل بیت میباشد. مشهورترین تاثیر وی مقتل مقرم میباشد که به فارسی نیز مسجد قبا مشهد ترجمه شدهاست.
قوم و قبیله مقرم، از اهل دانش بوده و نسبشان به امام کاظم(ع) می رسد. مقرم با محمدجواد بلاغی دوستی داشت و در تکثیر آثارش اورا امداد کرد. او به دانش انساب هم مسلط بود و برخی کتاب ها نسب را لبه زد و در شعر نیز آدرس مسجد قبا مشهد دستی داشت.
معاشطومار
سید عبدالرزاق مقرم در سال ۱۳۱۶ق در نجف اشرف دیده به جهان گشود. نسبش با ۲۲ واسطه به حضرت امام موسی کاظم(ع) می رسد.[۱] مخلوق الرزاق مقرم در ۱۷ محرم سال ۱۳۹۱ق مصادف با ۱۳۴۹ش در نجف از جهان رفت و در به عبارتی شهر بهخاک ودیعت رزرو مسجد قبا مشهد شد. [۲]
فامیل
آل مقرم اهل دانش بودند. پدرش سید محمد بن سید عباس بخش اعظمی از زمان ها را به اعتکاف در مسجد کوفه میگذراند و نماز جماعت را در آن برپا میداشت. مادرش هم از سادات بود و از قاریان قرآن به شمار میرفت. عموی وی سید مهدی بن سید عباس در میان شهرها رفت و آمد متعددی داشتند و این رفت و آمد به خیال خویشاوندانی بود که در نعمانیه و دیوانیه، هند و بقیه اماکن متفرق گردیده بودند و وی عثمانیها را به خیال اذیتها و ستمهایشان شماتت میکرد تا اینکه در «الکوت» بر وی دست یافتند و اورا در سال ۱۳۳۴ق بهدار آویختند. [۳] جدّ مادری سید عبدالرزاق، سید حسین (متوفای ۱۳۳۴ق) امام جماعت بود و به درس دادن نیز اشتغال داشت. خالو مقرم، سید احمد بن سید حسین که وی هم در سال ۱۳۳۴ق از جهان رفت. سید احمد چهار فرزند داشت مشهورترین آنان سید ابراهیم بود و در ۱۳۵۸ق از عالم رفت. او هم در فقه مالکحیث بود و مجالهای زمانبر در مکتب محمدحسین کشف کننده الغطاء درس دادن شماره تلفن مسجد قبا مشهد می کرد.[۴]
کار علمی
پایگاهّم معتقد بود برای سرویس به اهل بیت(ع)، فقط گفتار و سخنرانی کفاف نمیدهد؛ بلکه بایستی با تایپ کردن و نشر سخنان، معاشطومار و فضیلت ها آن ها، به آنان سرویس کرد و نحوه معاش و علم ها آنان را در جامعه انتشار اعطا کرد. به این ترتیب دراین ارتباط مبادرت به تألیف نمود و با این که جوّ حکم کننده بر حوزویان آن فرصت، تألیف در بخش فقه و اصول بود، وی این جوّ را ناکامی و اکثر تألیفاتش را در فضیلت و معاش فرزندان نبی پروردگار(ص) و یارانشان نگاشت. دسته اثرها پایگاهّم به سه مجموعه تقسیم میگردد که عبارتند از: اثر ها چاپگردیده، پیشگفتار و اثرها خطی.[۵]
اساتید
کتاب مقتل الحسین(ع)
مقرم در روزگار عمرش از اساتید پر رنگای سود کرده میباشد که عبارتند از:
جدّش، سید حسین (متوفای ۱۳۳۴ق) که اهمیت وافری به تربیت و یاددادن وی داشت.
روحانی محمدرضا آل روضه خوان هادی آل کشف کننده الغطاء (متوفای ۱۳۳۶ق) که استادش در دانش اصول بود.
حسین حلی نجفی که مدرس وی در زمان سطح بود.
سید محسن حکیم (متوفای ۱۳۹۰ق) که مقرم در درس بیرون فقه وی حاضر میشد.
آقا ضیاء عراقی (متوفای ۱۳۶۱ق) که او در درس بیرون اصول وی حاضر می شد.
سید ابوالحسن اصفهانی (متوفای ۱۳۶۵ق) که او در درس بیرون فقه وی حاضر میشد و تقریراتش را نوشته میباشد.
محمدحسین نائینی (متوفای ۱۳۵۵ق) که او در درس بیرون فقه و بیرون اصول وی حاضر می شد و تقریراتش را حافظه داشت نموده است.
سید ابوالقاسم خویی (متوفای ۱۴۱۳ ق] که مقرم در درس بیرون فقه و اصول وی کمپانی میکرد.
محمدجواد بلاغی (متوفای ۱۳۵۲ق) که نزد سید عبدالرزاق منزلت مهمی داشت.
محمدحسین غروی اصفهانی (متوفای ۱۳۶۱ق)
روضه خوان عبدالرسول بن روحانی شریف جواهری (متوفای ۱۳۸۹ق).[۶]
اثرها و تألیفات
نوشتهی علمیٔ اساسی: اثر ها سید عبدالرزاق مقرم
مقرم حدود ۳۰ کتاب تدوین کرده که نیمی از آنها منتشر گردیده و نیمی به طور خطی باقیمانده میباشد. حدوداً تمامی اثر ها وی تکنگاری درباره شخصیتهای شیعه و ائمه میباشد. مشهورترین تاثیر وی مقتل الحسین درباره امام حسین(ع) و اتفاق کربلا.
کار سیاسی
سید عبدالرّزاق بن محمد موسوی مُقَرَّم (۱۳۱۶-۱۳۹۱ق) معروف به مقرم، دانا شیعی قرن چهاردهم هجری. آوازه وی، به خیال تألیف کتابهایی درباره معاش اهل بیت میباشد. مشهورترین تاثیر وی مقتل مقرم میباشد که به فارسی نیز مسجد قبا مشهد ترجمه شدهاست.
قوم و قبیله مقرم، از اهل دانش بوده و نسبشان به امام کاظم(ع) می رسد. مقرم با محمدجواد بلاغی دوستی داشت و در تکثیر آثارش اورا امداد کرد. او به دانش انساب هم مسلط بود و برخی کتاب ها نسب را لبه زد و در شعر نیز آدرس مسجد قبا مشهد دستی داشت.
معاشطومار
سید عبدالرزاق مقرم در سال ۱۳۱۶ق در نجف اشرف دیده به جهان گشود. نسبش با ۲۲ واسطه به حضرت امام موسی کاظم(ع) می رسد.[۱] مخلوق الرزاق مقرم در ۱۷ محرم سال ۱۳۹۱ق مصادف با ۱۳۴۹ش در نجف از جهان رفت و در به عبارتی شهر بهخاک ودیعت رزرو مسجد قبا مشهد شد. [۲]
فامیل
آل مقرم اهل دانش بودند. پدرش سید محمد بن سید عباس بخش اعظمی از زمان ها را به اعتکاف در مسجد کوفه میگذراند و نماز جماعت را در آن برپا میداشت. مادرش هم از سادات بود و از قاریان قرآن به شمار میرفت. عموی وی سید مهدی بن سید عباس در میان شهرها رفت و آمد متعددی داشتند و این رفت و آمد به خیال خویشاوندانی بود که در نعمانیه و دیوانیه، هند و بقیه اماکن متفرق گردیده بودند و وی عثمانیها را به خیال اذیتها و ستمهایشان شماتت میکرد تا اینکه در «الکوت» بر وی دست یافتند و اورا در سال ۱۳۳۴ق بهدار آویختند. [۳] جدّ مادری سید عبدالرزاق، سید حسین (متوفای ۱۳۳۴ق) امام جماعت بود و به درس دادن نیز اشتغال داشت. خالو مقرم، سید احمد بن سید حسین که وی هم در سال ۱۳۳۴ق از جهان رفت. سید احمد چهار فرزند داشت مشهورترین آنان سید ابراهیم بود و در ۱۳۵۸ق از عالم رفت. او هم در فقه مالکحیث بود و مجالهای زمانبر در مکتب محمدحسین کشف کننده الغطاء درس دادن شماره تلفن مسجد قبا مشهد می کرد.[۴]
کار علمی
پایگاهّم معتقد بود برای سرویس به اهل بیت(ع)، فقط گفتار و سخنرانی کفاف نمیدهد؛ بلکه بایستی با تایپ کردن و نشر سخنان، معاشطومار و فضیلت ها آن ها، به آنان سرویس کرد و نحوه معاش و علم ها آنان را در جامعه انتشار اعطا کرد. به این ترتیب دراین ارتباط مبادرت به تألیف نمود و با این که جوّ حکم کننده بر حوزویان آن فرصت، تألیف در بخش فقه و اصول بود، وی این جوّ را ناکامی و اکثر تألیفاتش را در فضیلت و معاش فرزندان نبی پروردگار(ص) و یارانشان نگاشت. دسته اثرها پایگاهّم به سه مجموعه تقسیم میگردد که عبارتند از: اثر ها چاپگردیده، پیشگفتار و اثرها خطی.[۵]
اساتید
کتاب مقتل الحسین(ع)
مقرم در روزگار عمرش از اساتید پر رنگای سود کرده میباشد که عبارتند از:
جدّش، سید حسین (متوفای ۱۳۳۴ق) که اهمیت وافری به تربیت و یاددادن وی داشت.
روحانی محمدرضا آل روضه خوان هادی آل کشف کننده الغطاء (متوفای ۱۳۳۶ق) که استادش در دانش اصول بود.
حسین حلی نجفی که مدرس وی در زمان سطح بود.
سید محسن حکیم (متوفای ۱۳۹۰ق) که مقرم در درس بیرون فقه وی حاضر میشد.
آقا ضیاء عراقی (متوفای ۱۳۶۱ق) که او در درس بیرون اصول وی حاضر می شد.
سید ابوالحسن اصفهانی (متوفای ۱۳۶۵ق) که او در درس بیرون فقه وی حاضر میشد و تقریراتش را نوشته میباشد.
محمدحسین نائینی (متوفای ۱۳۵۵ق) که او در درس بیرون فقه و بیرون اصول وی حاضر می شد و تقریراتش را حافظه داشت نموده است.
سید ابوالقاسم خویی (متوفای ۱۴۱۳ ق] که مقرم در درس بیرون فقه و اصول وی کمپانی میکرد.
محمدجواد بلاغی (متوفای ۱۳۵۲ق) که نزد سید عبدالرزاق منزلت مهمی داشت.
محمدحسین غروی اصفهانی (متوفای ۱۳۶۱ق)
روضه خوان عبدالرسول بن روحانی شریف جواهری (متوفای ۱۳۸۹ق).[۶]
اثرها و تألیفات
نوشتهی علمیٔ اساسی: اثر ها سید عبدالرزاق مقرم
مقرم حدود ۳۰ کتاب تدوین کرده که نیمی از آنها منتشر گردیده و نیمی به طور خطی باقیمانده میباشد. حدوداً تمامی اثر ها وی تکنگاری درباره شخصیتهای شیعه و ائمه میباشد. مشهورترین تاثیر وی مقتل الحسین درباره امام حسین(ع) و اتفاق کربلا.
کار سیاسی

نکات مهم برای رزرو مسجد جهت برگزاری مراسم ترحیم در مشهد