امام حسن مجتبی علیهالسلام
حسن بن علی بن ابیطالب(ع) پر اسم و رسم به امام حسن مجتبی (۳-۵۰ق) دومین امام شیعهها که ۱۰ سال (۴۰-۵۰ق) امام و حدود هفت ماه خلیفه مسلمانها بود. اهلسنت اورا واپسین خلیفه از خلفای اول مسجد قبا مشهد می دانند.
امام حسن علیه السلام
دومی امام شیعه ها
حرم ائمه بقیع در سال ۱۳۰۸ق
مقبره ائمه بقیع در آدرس مسجد قبا مشهد سال ۱۳۰۸ق
نقش امام دوم شیعه ها
اسم حسن بن علی
لقب ابومحمد
زادروز ۱۵ رمضان رزرو مسجد قبا مشهد ، سال ۳ق
محل تولد مدینه
برهه زمانی امامت ۱۰ سال (۴۰-۵۰ق)
شهید شدن ۲۸ صفر، ۵۰ق
مدفن بقیع، مدینه
محل معاش مدینه، کوفه
کنیه(ها) مجتبی و کریم و مهربان اهلبیت
بابا امام علی(ع)
مامان حضرت فاطمه(س)
همسر(ان) ام بشیر، خوله، ام اسحق، حفصه، هند، جعده
فرزند(ان) زید، ام الحسن، ام الحسین، حسن، قدمت، قاسم، عبدالله، ابوبکر، عبدالرحمن، حسین، طلحه، ام عبدالله، شماره تلفن مسجد قبا مشهد ام سلمه، رقیه
ارتفاع قدمت ۴۸سال
امامان شیعه
امام علی • امام حسن مجتبی • امام حسین • امام سجاد • امام باقر • امام راست گو • امام کاظم • امام رضا • امام جواد • امام هادی • امام حسن عسکری • امام مهدی
حسن بن علی اول فرزند امام علی(ع) و فاطمه(س) و اولیه نوه نبی(ص) میباشد. بنابر گزارشهای تاریخی، اسم «حسن» را فرستاده(ص) برای وی برگزید و اورا بسیار دوست داشت. وی هفت سال از قدمت خویش را با نبی(ص) یار بود و در بیعت رضوان و ماجرای مباهله با مسیحیان نجران حضور داشت.
فضیلت ها امام حسن(ع) در منابع شیعه و اهلسنت آمده میباشد. وی یک کدام از اصحاب کسا میباشد که آیه پاک سازی درباره آن ها نازل شد و شیعه ها آن ها را معصوم میدانند. آیه اطعام، آیه مَوَدَّت، و آیه مُباهله نیز درباره وی و والدین و برادرش نازل گردیده است. وی دو توشه کل میزان داراییاش را در روش خداوند اعطا کرد و سه توشه نیمی از اموالش را به نیازمندان اعطا کرد. گفتهاند به باعث همین مهربانیها، اورا «مهربان اهلبیت» خواندهاند. وی ۲۰ یا این که ۲۵ توشه پیاده به حج رفت.
از معاش وی در زمانه ابوبکر و قدمت بن خطاب خبر چندانی در دسترس وجود ندارد. به امر قدمت تحت عنوان شاهد، در شورای ششنفره انتخاب خلیفه سوم حاضر بود. گزارشهایی نیز از کمپانی وی در بعضا مبارزهها در عصر عثمان وجود دارااست. وی در کودتاهای اواخر خلافت عثمان، به فرمان امام علی(ع) به مراقبت از منزل خلیفه پرداخت. در زمان خلافت امام علی(ع) یار وی به کوفه رفت و در نبردهای جمل و صفین از فرماندهان سپاه بود.
حسن بن علی در ۲۱ رمضان سال ۴۰ قمری، و بعداز شهید شدن امام علی(ع)، به امامت رسید و در به عبارتی روز، بیش تر از چهل هزار نفر با وی برای خلافت بیعت کردند. معاویه، خلافت اورا نپذیرفت و با لشکری از شام به سوی عراق جنبش کرد. امام مجتبی(ع) سپاهی به فرماندهی عبیدالله بن عباس به سمت معاویه ارسال کرد و خویش به یاروهمدم یک دسته دیگر به ساباط رفت. معاویه کوشش کرد با طرح شایعاتی در میان سپاهیان امام حسن(ع)، مسئله را برای برقراری صلح مهیا نماید. درین موقعیت، امام حسن(ع) آیتم سوءقصد یکی خوارج قرار گرفت و زخمی شد و برای مداوا به مدائن جابجایی یافت. به طور همزمان، گروهی از سران کوفه به معاویه طومار نوشتند و عهد و پیمان دادند حسن بن علی را به او تسلیم نمایند یا این که به قتل برسانند. معاویه نیز طومارهای کوفیان را برای حسن بن علی(ع) ارسال کرد و به وی سفارش صلح اعطا کرد. امام مجتبی(ع) صلح و واگذاری خلافت به معاویه را به عهده گرفت بهاین شرط که معاویه مبنی بر کتاب آفریدگار و سنت نبی(ص) کار کند و برای خویش جانشین انتخاب نکند و تمامی عموم به عنوان مثال شیعه ها علی(ع) در امنیت باشند. ابعاد معاویه به هیچیک از این شرطها فعالیت نکرد. صلح با معاویه، نارضایتی شماری از یاران امام حسن(ع) را پیرو داشت و حتی بعضی، اورا «مُذلّ المؤمنین» (خوارکننده مؤمنان) خواندند.
وی بعد از ماجرای صلح در سال ۴۱ قمری، به مدینه برگشت و تا نقطه پایان قدمت در آنجا ماند. وی در مدینه مرجعیت علمی را بر ذمه داشت و بنابر بعضا گزارشها از رده اجتماعی بالایی بهره مند بود.
زمانی معاویه تصمیم گرفت برای ولایتعهدی پسرش یزید بیعت بگیرد، صد هزار درهم برای جَتوده همسر امام حسن(ع) ارسال کرد تا امام را مسموم نماید. گفتهاند حسن بن علی(ع) ۴۰ روز بعد از مسموم شدن به شهیدشدن رسید. بنابر نقلی، وی وصیت کرده بود کنار قبر فرستاده(ص) دفن گردد البته مروان بن حکم و جمعای از بنیامیه بازدارنده این عمل شدند. پیکر وی در آرامستان بقیع به خاک ودیعه شد.
تک تک سخنان و مکتوبات امام مجتبی(ع) و اسم ۱۳۸ نفر از عده ای که از وی داستان کردهاند، در کتاب مسند الامام المجتبی(ع) توده شدهاست.
مسجد قبا مشهد چه ویژگیهایی دارد؟