بهترین مرجع مسجد قبا مشهد

تصمیم مأمون برای ولیعهدی امام رضا
دونالدسون می گوید علی بن موسی هنگام ذمه ‌داریِ امامت بعداز پدرش، بیست یا این که بیست و پنج سال سن داشت. هجده سال آن‌گاه، مأمون تصمیم گرفت با منصوب کردنِ وی به جانشینی‌اش، دفاعِ دسته‌های متعدد شیعه را به سمت خویش جلب مسجد قبا مشهد نماید.

[۶۲] منابع شیعه دوازده امامی عملکرد‌های متعددی کرده‌اند تا دقت مأمون به رضا و اعلام ولیعهدی او‌را توضیح دهند و تایید این منزلت از سوی امامشان را توجیه کنند. در لحاظ این منابع خلیفه علیرغم حسن نیت ظاهری، ادامهٔ سنت زمان بر خیانت علیه علویان را در رمز می‌پروراند.[۶۳] به‌گفتهٔ جعفر مرتضی عاملی، شیخ شیعه، مأمون و مشاورانش برای آهسته کردن علویان در خراسان و بقیه مرزو بوم‌های اسلامی، به درنگ انتصاب یکی علویان به جایگاهِ ولیعهدی آدرس مسجد قبا مشهد افتادند.

از در میان آنان، علی بن موسی الرضا به‌جهت رده و اعتبار و نیز عدم کمپانی در قیام علیه حکومت، شایسته ترین آیتم بود. از سایر هدف ها مأمون، قداست بخشیدن به حکومتش بود؛ چرا‌که او در مشاهده کرد عوام مردم، حتی غیرِشیعه ها، قداستِ خاص خویش را داشته و این عمل، قداست و احساس تاسی از آن حکومت را به‌ویژه دربین علویان ساخت و ساز رزرو مسجد قبا مشهد میکرد.

[۶۴] سید محمدهادی میلانی، روضه خوان شیعه، می گوید که مأمون با اعتنا به وضعیت خطرناک در زمان آغازین خلافتش، به‌این سود رسید که تظاهر به تشیع سودمندترین چاره بقایش میباشد؛ لذا، خلافت را به علی بن موسی الرضا توصیه کرد، با دانش بدین که او آن را رد خواهد کرد. به این ترتیب او کوشید تا خطر علویانی را که دولتش را انذار می‌کردند، شماره تلفن مسجد قبا مشهد مرتفع نماید.

[۶۵] محمد مرتضوی، متفحص شیعه، می گوید به‌گمان مأمون، تایید ولیعهدیِ حکومتش بوسیله علی بن موسی، شایسته ترین عامل برای مشروعیتِ این حکومت می‌بود.[۶۶] به‌نظریهٔ محمدحسین طَباطَبایی، فقیه شیعه، مأمون علی بن موسی را به خراسان خواند و جایگاهِ جانشینی را بر ذمه ٔ وی گذاشت تا در آغاز با دخالت دادنِ فرزندان رسول در حکومت، از کودتا آن ها علیهِ حکومت پرهیز نماید و دوم اینکه با مشغول کردنِ رهبر شیعه‌ها در کارها دنیایی و حکومتی، از تقدّس و اعتبارِ وی بین پیروانش بکاهد.[۶۷] برخی زیرا اَبُوالْفَرَج اصفهانی و روضه خوان صدوق، محدثان شیعه، به نذر مأمون مطابق اختیار خلافت به برگزیدگان مردان از خویشاوندانِ ابی‌طالب درصورت موفقیت بر امین، اشاره داشته و آن را برهان ولیعهدی علی بن موسی الرّضا دانسته‌اند. البته به‌گفتهٔ اکبری این احتمال با مسافتٔ وقتیِ دو ساله دربین برد مأمون بر امین و ولیعهدیِ علی بن موسی بعید به‌لحاظ می رسد.[۶۸] باغستانی در دانشنامهٔ عالم اسلام می گوید بنابر گزارشی از رَیّان بن صَلْت، شایعات بین سپاه و عموم بر پایه ی وابستگیِ پندارٔ ولیعهدیِ علی بن موسی به ادب بن راحت، سبب ساز شد تا مأمون با احضار ریان، ماجرای تضارب‌اش با امین را به وی بگوید و انگیزهِ تصمیمِ ولیعهدی را نذرش نسبت به واگذاری خلافت به قوم و قبیله ابی‌طالب، درصورت موفقیت بر امین ذکر داراست

تصمیم مأمون برای ولیعهدی امام رضا
دونالدسون می گوید علی بن موسی هنگام ذمه ‌داریِ امامت بعداز پدرش، بیست یا این که بیست و پنج سال سن داشت. هجده سال آن‌گاه، مأمون تصمیم گرفت با منصوب کردنِ وی به جانشینی‌اش، دفاعِ دسته‌های متعدد شیعه را به سمت خویش جلب مسجد قبا مشهد نماید.

[۶۲] منابع شیعه دوازده امامی عملکرد‌های متعددی کرده‌اند تا دقت مأمون به رضا و اعلام ولیعهدی او‌را توضیح دهند و تایید این منزلت از سوی امامشان را توجیه کنند. در لحاظ این منابع خلیفه علیرغم حسن نیت ظاهری، ادامهٔ سنت زمان بر خیانت علیه علویان را در رمز می‌پروراند.[۶۳] به‌گفتهٔ جعفر مرتضی عاملی، شیخ شیعه، مأمون و مشاورانش برای آهسته کردن علویان در خراسان و بقیه مرزو بوم‌های اسلامی، به درنگ انتصاب یکی علویان به جایگاهِ ولیعهدی آدرس مسجد قبا مشهد افتادند.

از در میان آنان، علی بن موسی الرضا به‌جهت رده و اعتبار و نیز عدم کمپانی در قیام علیه حکومت، شایسته ترین آیتم بود. از سایر هدف ها مأمون، قداست بخشیدن به حکومتش بود؛ چرا‌که او در مشاهده کرد عوام مردم، حتی غیرِشیعه ها، قداستِ خاص خویش را داشته و این عمل، قداست و احساس تاسی از آن حکومت را به‌ویژه دربین علویان ساخت و ساز رزرو مسجد قبا مشهد میکرد.

[۶۴] سید محمدهادی میلانی، روضه خوان شیعه، می گوید که مأمون با اعتنا به وضعیت خطرناک در زمان آغازین خلافتش، به‌این سود رسید که تظاهر به تشیع سودمندترین چاره بقایش میباشد؛ لذا، خلافت را به علی بن موسی الرضا توصیه کرد، با دانش بدین که او آن را رد خواهد کرد. به این ترتیب او کوشید تا خطر علویانی را که دولتش را انذار می‌کردند، شماره تلفن مسجد قبا مشهد مرتفع نماید.

[۶۵] محمد مرتضوی، متفحص شیعه، می گوید به‌گمان مأمون، تایید ولیعهدیِ حکومتش بوسیله علی بن موسی، شایسته ترین عامل برای مشروعیتِ این حکومت می‌بود.[۶۶] به‌نظریهٔ محمدحسین طَباطَبایی، فقیه شیعه، مأمون علی بن موسی را به خراسان خواند و جایگاهِ جانشینی را بر ذمه ٔ وی گذاشت تا در آغاز با دخالت دادنِ فرزندان رسول در حکومت، از کودتا آن ها علیهِ حکومت پرهیز نماید و دوم اینکه با مشغول کردنِ رهبر شیعه‌ها در کارها دنیایی و حکومتی، از تقدّس و اعتبارِ وی بین پیروانش بکاهد.[۶۷] برخی زیرا اَبُوالْفَرَج اصفهانی و روضه خوان صدوق، محدثان شیعه، به نذر مأمون مطابق اختیار خلافت به برگزیدگان مردان از خویشاوندانِ ابی‌طالب درصورت موفقیت بر امین، اشاره داشته و آن را برهان ولیعهدی علی بن موسی الرّضا دانسته‌اند. البته به‌گفتهٔ اکبری این احتمال با مسافتٔ وقتیِ دو ساله دربین برد مأمون بر امین و ولیعهدیِ علی بن موسی بعید به‌لحاظ می رسد.[۶۸] باغستانی در دانشنامهٔ عالم اسلام می گوید بنابر گزارشی از رَیّان بن صَلْت، شایعات بین سپاه و عموم بر پایه ی وابستگیِ پندارٔ ولیعهدیِ علی بن موسی به ادب بن راحت، سبب ساز شد تا مأمون با احضار ریان، ماجرای تضارب‌اش با امین را به وی بگوید و انگیزهِ تصمیمِ ولیعهدی را نذرش نسبت به واگذاری خلافت به قوم و قبیله ابی‌طالب، درصورت موفقیت بر امین ذکر داراست