ملا حسین واعظ کاشفی
ملاحسین واعظ کاشفی (درگذشت ۹۱۰ق) دانا، محدث، ادیب و واعظ معروف قرن نهم و دهم قمری در خراسان و مولف اثر ها مشهوری زیرا روضة الشهداء و جواهر التفسیر میباشد. عمده آوازه وی به جهت تألیف کتاب روضة الشهداء میباشد که آن را در اواخر قدمت خویش درباره حادثه کربلا نگاشته مسجد قبا مشهد میباشد.
کاشفی واعظ کار کشته بوده و در شعر و آرامش دستی داشته میباشد. مجالس وعظ و سخنرانیهای او در آن زمان آوازه داشته و معاصران او از منزلت وی نزد عموم و همینطور حاکمان وقت صحبت گفتهاند. مذهب کاشفی آیتم اختلاف میباشد: اورا از اهلسنت، شیعه و سنی دوازدهامامی آدرس مسجد قبا مشهد دانستهاند.
کاشفی اثر ها زیادی دارااست که مشهورترین آن ها را کتاب روضة الشهداء دانستهاند. این کتاب را به جهت ضعفهای محتوایی، نقلهای اشتباه و سوای مدرک و بینش صوفیانه در چک رخدادهای حادثه عاشورا آیتم انتقاد قرار رزرو مسجد قبا مشهد دادهاند.
معاشطومار
حسین ملقب به کمالالدین[۱] فرزند علی در نصفه نخستین قرن نهم قمری در سبزوار دیده به جهان گشود.[۲] وی آوازه به کاشفی و البیهقی دارااست.[۳] گاهی از وی سبزواری،[۴]هروی[۵] و بیهقی[۶] نیز خاطر گردیده میباشد. حسین، آموختن مقدماتی را در سبزوار طی کرد، آنگاه به نیشابور و مشهد رفت.[۷] فرزندش فخرالدین علی صفی نوشته: پدرش در ماه ذیالحجه سال ۸۶۰ق در مشهد سعدالدین کاشغری، از عارفان نقشبندی را در خواب مشاهده کرد که اورا به هرات دعوت کرد. ملا حسین به هرات رفت و در آنجا به وعظ پرداخت و در سرویس علیشیر نوایی، وزیر و یار حسین بایقرا، شاه تیموری جای و مرتبتی یافت.[۸] حسین قدمت خویش را در هرات سپری کرده و در آنجا به وعظ و پند میپرداختهمیباشد. اورده شده در مجلس وعظ وی ازدحام میشد، افزون بر آن آواز خوشی داشت و از آن هنگام صحبت بیان کردن شماره تلفن مسجد قبا مشهد فایده میبرد.[۹]
تصویری از حرم ملا حسین کاشفی در هرات
وفات
در سال وفات کاشفی اختلاف میباشد. برخی سال وفات او را ۹۰۰ق، و برخی دیگر ۹۰۶ق[۱۰]و یا۹۱۰ق دانستهاند.[۱۱] بعضا محل دفن او را هرات و در حوالی قبر عبدالرحمن جامی می دانند.[۱۲] [یادداشت ۱]
تحصیلات
کاشفی تحصیلات مقدماتی خویش را در سبزوار شروع کرد.[۱۳] او در نقطه پايان حکومت تیموریان و همزمان شاه حسین میرزا بایقرا وزیر علیشیر نوایی میزیسته و از نویسندگان زبردست فرصت خویش به شمار میرود.[۱۴] کاشفی علم ها فقهی، ریاضی و خوشنویسی را در نوجوانی یادگرفت، بعد از آن به عرفان روی آورد. به گفته بعضا، او در تمامی علمهای متداول آن روز راز آمد زمانه بود.[۱۵] او شعر نیز میسرود و از تخلص کاشفی به کارگیری میکرد.[۱۶] شهید مطهری خلال وارد فهمیدن نقدهایی به او[۱۷]از وی تعریف کرده میباشد.[۱۸]
مذهب
در خصوص مذهب کاشفی اختلافحیث میباشد و نمیقدرت به صورت باور دیدگاه ها کرد، او در سبزوار مجرم به تسنن و در هرات جنایتکار به تشیع بود.[۱۹] سه نگرش در زمینه ی مذهب کاشفی مطرح میباشد.
طریقه اولیه: شیعی بودن
با اعتنا به اسم خویش و پدرش (علی بن الحسین)، زادگاه و رویش و نما (سبزوار)، ارادت به اهل بیت در آثارش مخصوصا روضة الشهدا و فتوت طومار سلطانی، عبارت بهم نتولی و اینجانب اعدائهم نتبرء و... حکم به تشیع او کردهاند.[مستلزم منبع]
او در کتاب فتوت طومار تیتر مینماید: «اصل شیعه سه میباشد:اولیه متابعت صحبت حق تبارک، دوم ملاحظه شریعت رسول(ص) و سوم باور داشتن به ولایت حضرت علی(ع)»[۲۰]
ملا حسین واعظ کاشفی
ملاحسین واعظ کاشفی (درگذشت ۹۱۰ق) دانا، محدث، ادیب و واعظ معروف قرن نهم و دهم قمری در خراسان و مولف اثر ها مشهوری زیرا روضة الشهداء و جواهر التفسیر میباشد. عمده آوازه وی به جهت تألیف کتاب روضة الشهداء میباشد که آن را در اواخر قدمت خویش درباره حادثه کربلا نگاشته مسجد قبا مشهد میباشد.
کاشفی واعظ کار کشته بوده و در شعر و آرامش دستی داشته میباشد. مجالس وعظ و سخنرانیهای او در آن زمان آوازه داشته و معاصران او از منزلت وی نزد عموم و همینطور حاکمان وقت صحبت گفتهاند. مذهب کاشفی آیتم اختلاف میباشد: اورا از اهلسنت، شیعه و سنی دوازدهامامی آدرس مسجد قبا مشهد دانستهاند.
کاشفی اثر ها زیادی دارااست که مشهورترین آن ها را کتاب روضة الشهداء دانستهاند. این کتاب را به جهت ضعفهای محتوایی، نقلهای اشتباه و سوای مدرک و بینش صوفیانه در چک رخدادهای حادثه عاشورا آیتم انتقاد قرار رزرو مسجد قبا مشهد دادهاند.
معاشطومار
حسین ملقب به کمالالدین[۱] فرزند علی در نصفه نخستین قرن نهم قمری در سبزوار دیده به جهان گشود.[۲] وی آوازه به کاشفی و البیهقی دارااست.[۳] گاهی از وی سبزواری،[۴]هروی[۵] و بیهقی[۶] نیز خاطر گردیده میباشد. حسین، آموختن مقدماتی را در سبزوار طی کرد، آنگاه به نیشابور و مشهد رفت.[۷] فرزندش فخرالدین علی صفی نوشته: پدرش در ماه ذیالحجه سال ۸۶۰ق در مشهد سعدالدین کاشغری، از عارفان نقشبندی را در خواب مشاهده کرد که اورا به هرات دعوت کرد. ملا حسین به هرات رفت و در آنجا به وعظ پرداخت و در سرویس علیشیر نوایی، وزیر و یار حسین بایقرا، شاه تیموری جای و مرتبتی یافت.[۸] حسین قدمت خویش را در هرات سپری کرده و در آنجا به وعظ و پند میپرداختهمیباشد. اورده شده در مجلس وعظ وی ازدحام میشد، افزون بر آن آواز خوشی داشت و از آن هنگام صحبت بیان کردن شماره تلفن مسجد قبا مشهد فایده میبرد.[۹]
تصویری از حرم ملا حسین کاشفی در هرات
وفات
در سال وفات کاشفی اختلاف میباشد. برخی سال وفات او را ۹۰۰ق، و برخی دیگر ۹۰۶ق[۱۰]و یا۹۱۰ق دانستهاند.[۱۱] بعضا محل دفن او را هرات و در حوالی قبر عبدالرحمن جامی می دانند.[۱۲] [یادداشت ۱]
تحصیلات
کاشفی تحصیلات مقدماتی خویش را در سبزوار شروع کرد.[۱۳] او در نقطه پايان حکومت تیموریان و همزمان شاه حسین میرزا بایقرا وزیر علیشیر نوایی میزیسته و از نویسندگان زبردست فرصت خویش به شمار میرود.[۱۴] کاشفی علم ها فقهی، ریاضی و خوشنویسی را در نوجوانی یادگرفت، بعد از آن به عرفان روی آورد. به گفته بعضا، او در تمامی علمهای متداول آن روز راز آمد زمانه بود.[۱۵] او شعر نیز میسرود و از تخلص کاشفی به کارگیری میکرد.[۱۶] شهید مطهری خلال وارد فهمیدن نقدهایی به او[۱۷]از وی تعریف کرده میباشد.[۱۸]
مذهب
در خصوص مذهب کاشفی اختلافحیث میباشد و نمیقدرت به صورت باور دیدگاه ها کرد، او در سبزوار مجرم به تسنن و در هرات جنایتکار به تشیع بود.[۱۹] سه نگرش در زمینه ی مذهب کاشفی مطرح میباشد.
طریقه اولیه: شیعی بودن
با اعتنا به اسم خویش و پدرش (علی بن الحسین)، زادگاه و رویش و نما (سبزوار)، ارادت به اهل بیت در آثارش مخصوصا روضة الشهدا و فتوت طومار سلطانی، عبارت بهم نتولی و اینجانب اعدائهم نتبرء و... حکم به تشیع او کردهاند.[مستلزم منبع]
او در کتاب فتوت طومار تیتر مینماید: «اصل شیعه سه میباشد:اولیه متابعت صحبت حق تبارک، دوم ملاحظه شریعت رسول(ص) و سوم باور داشتن به ولایت حضرت علی(ع)»[۲۰]
نکات مهم برای رزرو مسجد جهت برگزاری مراسم ترحیم در مشهد