(درگذشته سال ۶۲ قمری) کارگزار امام علی(ع) در اصطخر. منذر در مبارزه جمل و صفین در سپاه امام علی(ع) بود. حضرت علی(ع) اورا به خیال و خاطر منزلت پدرش جارود، به کارگزاری اصطخر منصوب کرد البته بعد از مدتی به جهت خوشگذرانی منذر، امام علی(ع) اورا عزل کرد. وی همینطور طومار و طوماررسان امام حسین(ع) به بزرگان بصره را تسلیم ابن زیاد کرد. او بابا زن عبیدالله بن زیاد حکم کننده بصره بود. منذر در قیام مختار بیطرف بود. او مدتی کارگزار امویان در هند نیز مسجد قبا مشهد بود.
معاشطومار، منذر بن جارود بن عمرو بن حبیش العبدی در طی حیات فرستاده اکرم(ص) چشم به جهان گشود. او از فامیل عبدالقیس و از قبیله صعصعه بن صوحان میباشد.[۱] منذر در زمان حکومت امام علی(ع) به عنوان مثال یاران او بود، ولی در سالهای پایان قدمت، به امویان رغبت یافت و تحت عنوان کارگزار یزید بن معاویه از سوی عبیدالله بن زیاد در حوزهای از هند منصوب شوید.[۲] وی در به عبارتیجا در سال ۶۲ هجری قمری وفات آدرس مسجد قبا مشهد کرد.[۳]
عصر زمامداری امام علی(ع)، منذر در نبرد جمل و پیکار صفین در رکاب امام علی(ع) جنگید. بعداز پیکار جمل منذر سؤالی را درباره آخرالزمان از امیرالمؤمنین(ع) پرسید که امام پاسخی کامل به وی و دیگر اصحاب اعطا کرد.[۴]، او در جریان پیکار صفین نقش مثبتی در تهییج عموم برای کمپانی در نبرد اعمال نمود[۵] و در ماجرای حکمیت نیز علاوه بر خلل سخنانی به امام اعلام وفاداری رزرو مسجد قبا مشهد کرد.[۶]
منذر بن جارود بعداز مبارزه صفین تحت عنوان فرماندار استخر عجم منصوب شد؛ البته بهدنبال اخباری درباره خوشگذرانی او، امام علی(ع) در طومارای باعث اتکا به منذر را مقام پدرش گفت و علاوه بر برشمردن اشتباهاتش او را از این منزلت عزل نمود.[۷] منذر بعداز رجوع و برگشت به کوفه زندانی شد البته بعداز شفاعت صعصعه بن صوحان و پرداخت سیهزار درهم جریمه، از زندان آزاد شوید.[۸] بر پایه ی حیث برخی، منذر همحیث با خوارج شماره تلفن مسجد قبا مشهد بود.[۹]
برخورد به دعوت امام حسین(ع)
منذر بن جارود هنگام شروع قیام امام حسین(ع) از بزرگان بصره بوده میباشد.[۱۰] امام حسین(ع) در طومارای به بزرگان بصره برای مثال منذر دعوت به ملازمت نمود. او طومار و طوماررسان (سلیمان بن رزین) را تسلیم عبیدالله کرد.[۱۱] درباره خوی وی با سلیمان بن رزین دو حیث وجود دارااست. گردآوریای معتقدند که منذر به گمان آنکه طومار از جانب عبیدالله بن زیاد(۳۳-۶۷ق) بوده اینگونه عملی را مرتکب گردیده است.[۱۲] ولی بعضی دیگر این مبادرت را متأثر از همسوئی او با عبیدالله میدانند. اینان شاهد این همسوئی را وصلت دختر منذر با ابن زیاد میدانند.[۱۳]
بیطرفی در قیام مختار
منذر در پیکار مختار ثقفی با مصعب بن زبیر خلال رد دعوت مصعب، به ملازمت گردآوریای از نزدیکان خویش به کرمان گریخت و موضع بیطرفی اتخاذ کرد. او درین شهر عموم را به بیعت و ملازمت و همراهی با عبدالملک مروان دعوت نمود.[۱۴]
پانویس
ابن اعثم، الفتوح، ۱۴۱۱ق، ج۲، ص۴۸۸.
بلاذری، فتوح البلدان، ۱۹۸۸م، ج۱، ص۴۱۸.
ابن سعد، الطبقات الكبری،بیروت، ج۶، ص۸۳
ابن اعثم، الفتوح، ۱۴۱۱ق، ص۴۸۸.
ابن أَعْثَم، الفتوح، ۱۴۱۱ق، ج۳، ص۹۰.
ابن اعثم، الفتوح، ۱۴۱۱ق، ج۴، ص۲۰۳.
زرکلی، الاعلام، ۱۹۸۹م، ج۷، ص۲۹۲
ثقفی، الغارات، ۱۳۷۴ش، ج۱، ص۱۹۷؛ یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، دار صادر، ج۲، ص۲۰۴.
الزرکلی، الاعلام، ۱۹۸۹م، ج۷، ص۲۹۲.
دینوری، الأخبار الطوال، ۱۹۶۰م، ج۱، ص۲۳۲.
دینوری، الأخبار الطوال، ۱۹۶۰م، ج۱، ص۲۳۱.
ابن اعثم، الفتوح، ۱۴۱۱ق، ج۵، ص۳۷.
مکارم شیرازی، پیام امام امیرالمؤمنین(ع)، ج۱۱، ص۳۸۴.
دینوری، الأخبار الطوال، ۱۹۶۰م، ج۱، ص۳۰۵.
منابع
ابن اعثم، محمد بن علی، الفتوح، بازرسی: علی شیری، بیروت، دارالاضواء، ۱۴۱۱ق.
ابن سعد، محمد بن سعد، الطبقات الکبری، پژوهش: محمد عبدالقادر عطا، بیروت، دارالکتب العلمیه، بیتا.
ثقفی، ابراهیم، الغارات، تلخیص و ترجمه: عبدالمحمد آیتی، طهران، وزارت تمدن و موعظه اسلامی، ۱۳۷۴ش.
دینوری، الأخبار الطوال، مطالعه: عبدالمنعم عامر، قاهره، احیاءالکتب العربی، ۱۹۶۰م.
زرکلی، خیرالدین، الاعلام، بیروت، دارالعلم، ۱۹۸۹م.
مکارم شیرازی، ناصر و دیگرافراد، پیام امام امیرالمؤمنین(ع) تعبیر و تفسیر نهج البلاغه، قم، مکتب الامام علی بن ابیطالب علیهالسلام، ۱۳۸۶ش.
یعقوبی، احمد بن اسحاق، تاریخ الیعقوبی، بیروت، دار صادر، بیتا.
(درگذشته سال ۶۲ قمری) کارگزار امام علی(ع) در اصطخر. منذر در مبارزه جمل و صفین در سپاه امام علی(ع) بود. حضرت علی(ع) اورا به خیال و خاطر منزلت پدرش جارود، به کارگزاری اصطخر منصوب کرد البته بعد از مدتی به جهت خوشگذرانی منذر، امام علی(ع) اورا عزل کرد. وی همینطور طومار و طوماررسان امام حسین(ع) به بزرگان بصره را تسلیم ابن زیاد کرد. او بابا زن عبیدالله بن زیاد حکم کننده بصره بود. منذر در قیام مختار بیطرف بود. او مدتی کارگزار امویان در هند نیز مسجد قبا مشهد بود.
معاشطومار، منذر بن جارود بن عمرو بن حبیش العبدی در طی حیات فرستاده اکرم(ص) چشم به جهان گشود. او از فامیل عبدالقیس و از قبیله صعصعه بن صوحان میباشد.[۱] منذر در زمان حکومت امام علی(ع) به عنوان مثال یاران او بود، ولی در سالهای پایان قدمت، به امویان رغبت یافت و تحت عنوان کارگزار یزید بن معاویه از سوی عبیدالله بن زیاد در حوزهای از هند منصوب شوید.[۲] وی در به عبارتیجا در سال ۶۲ هجری قمری وفات آدرس مسجد قبا مشهد کرد.[۳]
عصر زمامداری امام علی(ع)، منذر در نبرد جمل و پیکار صفین در رکاب امام علی(ع) جنگید. بعداز پیکار جمل منذر سؤالی را درباره آخرالزمان از امیرالمؤمنین(ع) پرسید که امام پاسخی کامل به وی و دیگر اصحاب اعطا کرد.[۴]، او در جریان پیکار صفین نقش مثبتی در تهییج عموم برای کمپانی در نبرد اعمال نمود[۵] و در ماجرای حکمیت نیز علاوه بر خلل سخنانی به امام اعلام وفاداری رزرو مسجد قبا مشهد کرد.[۶]
منذر بن جارود بعداز مبارزه صفین تحت عنوان فرماندار استخر عجم منصوب شد؛ البته بهدنبال اخباری درباره خوشگذرانی او، امام علی(ع) در طومارای باعث اتکا به منذر را مقام پدرش گفت و علاوه بر برشمردن اشتباهاتش او را از این منزلت عزل نمود.[۷] منذر بعداز رجوع و برگشت به کوفه زندانی شد البته بعداز شفاعت صعصعه بن صوحان و پرداخت سیهزار درهم جریمه، از زندان آزاد شوید.[۸] بر پایه ی حیث برخی، منذر همحیث با خوارج شماره تلفن مسجد قبا مشهد بود.[۹]
برخورد به دعوت امام حسین(ع)
منذر بن جارود هنگام شروع قیام امام حسین(ع) از بزرگان بصره بوده میباشد.[۱۰] امام حسین(ع) در طومارای به بزرگان بصره برای مثال منذر دعوت به ملازمت نمود. او طومار و طوماررسان (سلیمان بن رزین) را تسلیم عبیدالله کرد.[۱۱] درباره خوی وی با سلیمان بن رزین دو حیث وجود دارااست. گردآوریای معتقدند که منذر به گمان آنکه طومار از جانب عبیدالله بن زیاد(۳۳-۶۷ق) بوده اینگونه عملی را مرتکب گردیده است.[۱۲] ولی بعضی دیگر این مبادرت را متأثر از همسوئی او با عبیدالله میدانند. اینان شاهد این همسوئی را وصلت دختر منذر با ابن زیاد میدانند.[۱۳]
بیطرفی در قیام مختار
منذر در پیکار مختار ثقفی با مصعب بن زبیر خلال رد دعوت مصعب، به ملازمت گردآوریای از نزدیکان خویش به کرمان گریخت و موضع بیطرفی اتخاذ کرد. او درین شهر عموم را به بیعت و ملازمت و همراهی با عبدالملک مروان دعوت نمود.[۱۴]
پانویس
ابن اعثم، الفتوح، ۱۴۱۱ق، ج۲، ص۴۸۸.
بلاذری، فتوح البلدان، ۱۹۸۸م، ج۱، ص۴۱۸.
ابن سعد، الطبقات الكبری،بیروت، ج۶، ص۸۳
ابن اعثم، الفتوح، ۱۴۱۱ق، ص۴۸۸.
ابن أَعْثَم، الفتوح، ۱۴۱۱ق، ج۳، ص۹۰.
ابن اعثم، الفتوح، ۱۴۱۱ق، ج۴، ص۲۰۳.
زرکلی، الاعلام، ۱۹۸۹م، ج۷، ص۲۹۲
ثقفی، الغارات، ۱۳۷۴ش، ج۱، ص۱۹۷؛ یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، دار صادر، ج۲، ص۲۰۴.
الزرکلی، الاعلام، ۱۹۸۹م، ج۷، ص۲۹۲.
دینوری، الأخبار الطوال، ۱۹۶۰م، ج۱، ص۲۳۲.
دینوری، الأخبار الطوال، ۱۹۶۰م، ج۱، ص۲۳۱.
ابن اعثم، الفتوح، ۱۴۱۱ق، ج۵، ص۳۷.
مکارم شیرازی، پیام امام امیرالمؤمنین(ع)، ج۱۱، ص۳۸۴.
دینوری، الأخبار الطوال، ۱۹۶۰م، ج۱، ص۳۰۵.
منابع
ابن اعثم، محمد بن علی، الفتوح، بازرسی: علی شیری، بیروت، دارالاضواء، ۱۴۱۱ق.
ابن سعد، محمد بن سعد، الطبقات الکبری، پژوهش: محمد عبدالقادر عطا، بیروت، دارالکتب العلمیه، بیتا.
ثقفی، ابراهیم، الغارات، تلخیص و ترجمه: عبدالمحمد آیتی، طهران، وزارت تمدن و موعظه اسلامی، ۱۳۷۴ش.
دینوری، الأخبار الطوال، مطالعه: عبدالمنعم عامر، قاهره، احیاءالکتب العربی، ۱۹۶۰م.
زرکلی، خیرالدین، الاعلام، بیروت، دارالعلم، ۱۹۸۹م.
مکارم شیرازی، ناصر و دیگرافراد، پیام امام امیرالمؤمنین(ع) تعبیر و تفسیر نهج البلاغه، قم، مکتب الامام علی بن ابیطالب علیهالسلام، ۱۳۸۶ش.
یعقوبی، احمد بن اسحاق، تاریخ الیعقوبی، بیروت، دار صادر، بیتا.
نکات مهم برای رزرو مسجد جهت برگزاری مراسم ترحیم در مشهد